Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

22 Ocak '20

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
79
 

SEN DUYGU KATİLİSİN

Acı uyumuyormuş...Dün gecenin bir yarısı gözlerimi sensizliğe araladığımda hissettim , soluma çökmüş bir ceset yığını varlığın.Nefes alamıyordum , aslında bu durumdan rahatsızlık duyduğumdan pek emin değildim. Ülkeler , şehirler , caddeler , sokaklar ve en önemlisi sen , uyuyordun.Oysa benim  düşlerim uyanıktı ve birer birer intihar ediyorlardı ...Bense bu sancılı kıvranış ta acıma inat gözlerimi sımsıkı kapatıyorum.SIMSIKI....

Bir süre sonra direnişim son buluyor , sessizliğime sarılıp bende uykuya dalıyorum.

Sabah gözlerimi açar açmaz, seni seven yanlarıma bir kaç bıçak darbesi daha alıyorum Nasıl oluyor da bir insanın yokluğu ağırlık yapabiliyor ....Mantığımı zorluyorum , olmayışın bir ağırlığı var mıydı, kimse söylememişte bana hiçliğin sonsuz yer kapladığını...

Tükendiğimİ hissediyorum , hayattan el ayak çekmek üzereyim.Ve hala , alışkanlıktan mıdır bilinmez , nefes alıyorum ...KAHROLASI nefesim diyorum , ruhumun ölüşünün ardından yaşamaya çalışan bedenime içten içe küfürler savururken....

ah be bedenim  diyorum , hayat güzel değil  lütfen sende ruhum gibi yaşamaktan vazgeç .. Bedenim  , benliğime inat daha da sarılıyor hayata , daha çok çekeceğin acın var dur nereye der gibi....

Bende ki sensizlikte o kadar karanlık ki... Kör oluyorum orada... Bazen de birinin gözümü bağladığını sanıyorum... 

Sonu olmayan bir yol oluyor bazen bendeki sensizlik... Bazen de nerede olduğunu bilmeyen bir deli gibi oluyorum... 

Oysa ne gözlerim bağlı ne körüm ne de nerede olduğunu bilmeyen bir deliyim...  

Sadece biraz sensiz kaldı yüreğim ve şimdi ne yapacağını bilmiyor...

Konuşmak çok zor oluyor artık. Bunun bilincinde olmak daha da içime kapanmamı sağlıyor. İnsanlar her bir zerreme acı veriyorlar ve bu her şeyden daha çok üzüyor beni. 

Sol yanımda bir yer hiç sönmeyecek alevlerle boğuşuyor. Ve ben bunu kimseye anlatamayacak kadar yalnız bir kimseyim. Gözyaşlarım zamanla lav misali daha çok yakıyor orayı... Ben karamsar duyguların içinde boğulmaktan korkuyorum. Gökyüzüne bakıyorum derin bir nefes çekiyorum. O oksijen ciğerlerimde dolaşırken bile dünyaya fazla olduğumu haykırıyor içimde. 

Eskisi gibi mutlu olmayı, umutlu görmeyi, rahat nefes almayı, sevilmeyi, sevmeyi, gökyüzüne sahip olmayı hiç biri olmayacak... İşte bu sonsuz bir acıya ev sahipliği yaptırıyor sol yanımı... Ve uçurum ortadan ikiye ayrılıyor ben hiç beklemediğim bir zamanda uçurumun en dibine düşüyorum...

Sen yalansın

Sen duygu katilisin

Senin cümlelerin yalan

Sen karaktersizsin

Sen yarımsın

Sen KATİLSİN…

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 11
Toplam yorum
: 1
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 43
Kayıt tarihi
: 16.12.19
 
 

Zaman su gibi akıp giderken yaşadıklarımın bana kattığı duygu ve düşünceleri kalıcı hale gelmesi ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster