Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

29 Kasım '08

 
Kategori
Psikoloji
Okunma Sayısı
517
 

Ses

Ses
 

Bugün, sokaklarda yürüdüm, tek başıma. Aslında tek sayılmazdım. Bir ben, birde ben...

Ne kadar sessizdi sokaklar, çıt yoktu. Dinledim. Ses bekledim, seslendim...
Ama ses yoktu.

Oysa yanımdan yüzlerce insan geçiyordu. Akın akın geliyorlardı sanki, ne kadar kalabalık, üstüme üstüme, hepsi bana yürüyordu.

Bu kadar sessiz nasıl gelirler, diye düşündüm. Neden kimse konuşmuyordu ki.
Bakarmısınız,
Merhaba,
beyefendi,
bayan bir dakika,
Kimse beni duymuyormuuuuuuuuuu.

O an, artık orada olmadığımı anladım. Yoktum işte.
Silinmiştim.
Kimsenin duymadığı, görmediği ben...
Gitmiştim.

Kafamı kaldırdım, gökyüzüne baktım. Oysa ben, gökyüzünü daha önce, hiç bu kadar mavi görmemiştim.

Ne kadar güzeldi. Masmavi bir düş görür gibi... Ağaçlar ne kadar yeşildi, bugün. Çiçek açmışlardı, kasımın ortasında. İnsanlar gülüyordu, mutluydular sanki...

Peki neden, ses yok...

Yürüdüm. Kimse beni görmüyordu.
Ben ilk defa, sokaklarda, bağıra bağıra şarkı söyledim.
İnsanların yüzlerine elimi salladım. Saçlarını çektim. Ellerimi yukarı kaldırdım, çığlık attım. Manavdan muz çaldım. Rahatça yedim. Koştum, durdum. Koştum, yine durdum.

Sonra...
Birdenbire uzaktan bir uğultu geldi.
SES

SUS!
Ne olur gelme, mutluyum ben böyle, istemiyorum, ses duymak istemiyorum.
Giderek artıyor, kulaklarımı kapatıyorum. Kapanmıyor. Gürültü başlıyor.
Biri, kaldırımın orta yerinde durmuş olan, bana bakıyor. Sinirli, geçemiyor, yol veriyorum. Görüyor beni.
Görüyor...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Gökyüzü hep mavidir. Siz alıcı gözü ile bakmadığınız için farkına varamamışsınız. Tıpki sokaklar gibi. Sokaklar dolu insan. Ama sizin görmek istediğiniz olmadığı için kimse yoktu. Çok ciddi bir yorum mu oldu. Affola.

Yapukay 
 26.12.2008 23:34
Cevap :
Yok arkadaşım. Hep maviyse, ben neden görmüyorum. Karanlıklar bitmiyor, aydınlanmıyor. Şu güneş, bir türlü doğmuyor. İçimde bir acı, hep kanıyor, neden dinmiyor...  27.12.2008 12:36
 

yazını okuyunca. Bazen öyle olur değil mi? Bir gökyüzü, bir bulutlar, bir de sen. Yüreğine sağlık arkadaşım.

Ayrıntıda gezinmek 
 07.12.2008 1:30
Cevap :
Öyle oldu gerçekten. Çok güzeldi.Enerji doldum.Keşke düzenli bir şekilde olsa.Gökyüzünün muhteşemliğini, sessizliğin kutsallığını hissetsek...  07.12.2008 3:42
 

Hakkaten bunaltıcı derecede kışkırtıcı bir anlatım olmuş...

silik 
 03.12.2008 19:36
Cevap :
İyi bişey mi anlamadım.:)) Bazen bu şekilde bunalmak,kışkırtıyor gerçekten insanı.Sevgiler.  03.12.2008 20:11
 

offf sanki iş çıkışları ankaranın kalabalığında yaşamak istediklerimi yazmışsınız bağır bağır bağırrrrr diyor içsesim duymasınlar görmesinler ama bende onları duymayayım görmeyeyim çin ordusu gibi heryer vıcık vıcık kalabalık..ama ben şanslıyımki akşamlarımı sessizliğin sesiyle kapatıp sabahlarımı kuş sesleriyle açıyorum kaçmak isteyenlere kapım açıkkk:))

sevtap özkahraman 
 02.12.2008 14:58
Cevap :
Teşekkür ederim, kaçmak istiyoruz ama fırsat olmuyor ki. Kaçak olduğumda, açık bir kapı olduğunu bilmek güzel:)  02.12.2008 21:14
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 44
Toplam yorum
: 724
Toplam mesaj
: 1
Ort. okunma sayısı
: 2073
Kayıt tarihi
: 15.09.08
 
 

Burdayım ya, gerisi teferruat ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster