Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

03 Aralık '08

 
Kategori
Psikoloji
Okunma Sayısı
558
 

Böyle değişti insan

Böyle değişti insan
 


''Yağmurluydu bugün İzmir? Karşıyaka silinmişti, körfezde hayalet gemiler... Soğuktu bugün İzmir? Pasaport'ta oturup bir demli çay söylemiştim kendime ve yalnızlığıma. Ki ne çay severim ne yalnızlığı...'' Böyle anlatmıştı bir dost içindeki elemi...
Kim inanır, iki cam boncuk gözleri, bir çocuk? İşte böyle değişti zaman... Zaman böyle böyle değişti...

Bir aşkın terkedişi uğrunaydı canı yanmışlığı. Oysa derdim; tek derdin bu olsa... Göz yaşları mesela, sadece bir yarin ardından aksa... Büyüdüğünde anlayacaktı ya, ne söylesem boş. Mesela çaresizliğin yalnızca özleyişte olmadığını. Çaresizlik keşke sadece özleyişte olsaydı, sadece kavuşamamalar yaksaydı yüreği...

Acının her şeklinin resmini yapabilen çocuklar da var. Çocuk olmadan adam olan, kadın olanlar da... Kuru bir yaprak gibi ordan oraya savrulanda... Benim canım en çok buna yandı... Yandı da küllenmedi hiç. Ve böyle değişti zaman... Zaman böyle böyle değişti...

Bir bedende yürek taşımayanlar varmış. Görmesem inanmazdım diyor büyüdüğünde bir çocuk yüreği. Görmesem inanmazdım... Masallarda sanıyorsun kötüler. Ve aslında masal denilen şey yaşamın ta kendisi oluveriyor. Ya da yaşamak, sonunun nasıl bittiği bilinmeyen bir masaldan ibaret...

'' Yağmurluydu bugün İzmir, kapkara bir gökyüzüne inat ışıl ışıl sokaklarıyla bildiğimi sandığım koca bir şehir. Kalabalık caddelerde yürüyüp yalnızlığıma ağlamıştım. Ki ne ağlamayı severim ne yalnızlığı...''Böyle anlatmıştı bir dost içindeki elemi...

Üzülme demek en kolayıdır. Kanayan bir yaraya merhem olamamak en zoru. Neresinden kan sızar bilemezsiniz. Neresi acır ki, öyle derindedir dokunamazsınız...

Böyle koşuşturmazdı insanlar eskiden, selamsız... Böyle başı önde yürümezdi kimse... Böyle değişti zaman. Zaman böyle böyle değişti...

Ve değişirken zaman, değişmiyorsa bir insan yüreği... Vahhh! Kimi der ki; ne mutlu ona... Acı bir tebessümle söylüyorum ki; yazık ona... Yaşamak en ağırıdır yaşadığını sandıklarının... Öyle yapayalnız kalıverir ki, kimse o'na benzememektedir... Yorulur, yorulur, yorulur... Ve böyle değişir insan. İnsan böyle böyle değişir....



Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Ah! ağlasın gökyüzü İzmirde çok gerekli bu sevgili Özlem.Ağlasın da doysun toprak uyansın yeşersin güzellikler tomurcuklanarak. Çok akıcı ve güzel bir paylaşımdı. Sevgi ve dostlukla.

GÜZİN 
 19.01.2009 19:00
Cevap :
Çok teşekkür ederim sıcak ve dost paylaşımın için yürekten sevgiler  20.01.2009 19:21
 

Keşkeleri hiç sevmem Özlem'ciğim..Ama diyemeden de edemiyoruz.. Keşke değişimler güzel yönde olsaydı, yürekler gülseydi.. Çok güzel bir yazıydı..Sevgilerimle..

fugen 
 18.12.2008 15:34
Cevap :
Keşke çocuk yüreklerimiz değişmeden kalabilseydi. Paylaşımın için teşekkürler arkadaşım. sevgilerimle  19.12.2008 9:11
 

Değişincede mutlu olamıyoruz:)) Güzel yazmışsın. Hüzünlendim biraz. Selam vermeden geçmeyeceğim artık. Merhaba arkadaşım...

SINIR 
 10.12.2008 21:53
Cevap :
Ne yaman çelişki değil mi? Ama ne yazık ki böyle. Güzel paylaşımın için teşekkürler. Sevgilerimle  10.12.2008 22:22
 

Ben hiç görmedim ki bu tür bir yazıda, bir allahın kuluda çıksın "oturmadan ayak üstü açık çay söyledim" desin, cümle alemin midesi teneke kaplı olsa gerek kimse açık çay içmiyor...O zaman bunca talcidi kim emiyor yaa...

silik 
 07.12.2008 16:44
Cevap :
Ya işte demli çayı sevmiyor ama söylüyor uyanık kalsın falan diyedir belki:))) Sevgiler  07.12.2008 18:49
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 90
Toplam yorum
: 2077
Toplam mesaj
: 290
Ort. okunma sayısı
: 845
Kayıt tarihi
: 19.05.07
 
 

 Ama hayatın farkındayım. Hem güzel, hem acı. İyi midir farkında olmak? Yoksa iyi midir farkında ol..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster