Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

26 Ocak '10

 
Kategori
Blog
Okunma Sayısı
668
 

Sevgili Nergiz,

Sevgili Nergiz,
 

Günaydınım, narçiçeğim...


Oyun bozanlık edip, sacayağını bozanlardansın.... 5 yıl kadar önce başka bir sacayağını iki kişi bırakan Edibe'mden sonra bir veda yazısı daha yazmak...

Veda da ne?

Ne yazacağımı bilmeden oturuyorum klavyenin başında. Gerçek olamayacak kadar anlamsız geliyor. Henüz ağlayamadım bu yüzden. Ama ben o göz yaşını çıkarmazsam, vücudum başka bir yerinden olmadık bir dert çıkarır, fena alır intikamını, biliyorum... Bu yüzden gerçek olduğunu kabullenmek için zorluyorum kendimi... Kalbimde bir yer ısrarla ve inatla reddediyor, herşeyi gerçek dışına itiyor, kaskatı bırakıyor beni. Göz yaşımı tutuyor...

Oysa yeterince acımazsa geçmez biliyorum. Ama acımaya başlamasına izin vermiyor kalbim kadar beynim de. Öyle kaskatı duruyorum.

Veda kelimesi beynimde çalkalanmaktan anlamını yitirmeye başladı. Başka kelimeler de...

Bekliyordum aslında... Bekliyordun... Bekliyorduk...

Ama biliyor musun hiç beklemiyor muşum meğer ben...

Oysa ölüm konusunda ne kadar da serinim. Her zaman serindim.... Kendi adıma korkmam, yakınlarım adına ürkmem. Birgün buluşacağımız o yere erken gidenleri özlemek bana dokunan...

Özlemek...!

Kimse kimsenin boşluğunu dolduramazmış. Her yeni gelen kalpte kendine yeni bir yer açar, gidenin boşluğu ise tekrar buluşana dek öylece kalırmış.... İşte o boşluğa koyacak şey bulamamaktır özlemek. O boşluğun duygusu yoğunlaştığında tam da burnunun direğinden sızım sızım sızlamaktır...

Ve acı...!

Hiç geçmeyecek olan.... Hiç geçmeyecek ama zaman merhemi ile o ilk alevini yitirecek olan... Küllenecek ama her zaman küllerinden yeniden doğmaya muktedir olandır acı...

Küllenmek...!

Küllenmek için yanmaya başlamak lazım... Ateşin o ilk alazıyla dağlanmak, sonra yanmak, sonra durulmak, sonra sönmese de küllenmek lazım... Gerçek olduğuna bu kalbi ve aklı inandırıp yanmaya başlamak lazım... Oysa hala kaskatıyım...

Kabul et gönlüm.... O ateş nasılsa tutuşacak. Sen bir yerinden tutuşturamazsan, hiç beklemediğin, taaa içinde başka bir yerde molotoflar patlayacak... Başla yanmaya... Ve göz yaşınla sönmeye...

Ölüm...!

Onun karşısında hayat ne kadar basit bir ayrıntı değil mi? Neler neler önemini yitiriveriyor onun karşısında... Bak işte bir yığın imla hatası... Yersiz bir sürü üç nokta..... hatta üç beş yedi... nokta... Sevgili Mumcu hayatta olsa tepeme geçirebilirdi belki bu yazıyı... Ama O da yok. Ölümün karşısında noktaların virgüllerin, hırsların, dünyanın komik ve basit çekişmelerinin, hiç birinin önemi yok işte...

Önem...!

O zaman önemi olan ne...?

Güzel olan, iyi olan, gülümseme ve iç huzuru ile hatırlanan herşey, evlatların, eserlerin, kitabın, bana ördüğün o güzel şal... O şalın gönlümde bıraktığı taze minnet kokusu.... Güzel şeyler ne kadar gerçek değil mi? Gerçek olan işte bu ardında bıraktıkların...

Ardında ne demek di...?

Az önce bu kelimeyi de uğurladım anlamsızlaşan diğerlerinin yanına...

Ve gerçek ne demek di...? Onu da postaladım anlasızlar diyarına. Fena halde geri dönecek ve canımı en çok o yakacak biliyorum. Ama belleğimde anlamını tekrar kazanana kadar kaskatıyım... Hala....

Tekrar mülaki oluruz bezm i ezelde
Evvel giden ahbaba selam olsun erenler

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Okumadım yazının tamamını, okuyabilecek miyim bilmiyorum da.. İçinde bir şeylerin katılaşmasından bahsetmişsin ya, 21 gündür onu yapmaya çalışıyorum. Gözyaşlarını içeriye itip duruyorum, başlarsa bitmeyecek gibi çünkü.. Katılaşsın, soğusun kalsın içimde, zaten bir kolum bacağım, bir şey kesilip atılmış gibi vücudumdan.. Ki zaten geçmeyecek.. Hatırlıyor musun sizin mutfakta buzdolabının üzerinde birinin siyah beyaz bir resmi vardı. Korkarak kim olduğunu sormuştum, kaybettiğin arkadaşınla ve ölüme bakışınla ilgili biraz konuşmuştuk. Dıldız Teyze nasıl hissediyordur şimdi diye düşünüp duruyorum arada. Senin yolundan düşünmeye çalışıyorum. Acının boyutu, tarifi yok. Ölümü biraz daha yumuşak bir şey gibi, olağan gibi, o aslında hep burada gibi almaya çalışmaktan başka yol yok. Delirmek işten değil yoksa.. Gökçeçiçek

narçiçeği 
 16.02.2010 12:46
Cevap :
Geçecek Gökçeciğim geçecek. Sen de inanamayacaksın ama geçecek... Birgün hepimizin buluşacaği o yere gidene kadar içimizde tatlı bir sızı, içimizi ısıtan sımsıcak anılar yumağı olarak, özlem olarak kalacak... En azından bu ilk yakıcılığı geçecek... Ölüm gerçekten de fikrimce giden için çok yumuşak birşey... Sert yanı kalanlara kalıyor. Evet buzdolabının üzerinde resmi asılı duran siboticiğimi de yolladım o yumuşak güzel yere. Anneciğini de emanet ettik orada meleklere... Güzel kızım benim, anne yarısı teyze kabul edersen beni, yerini dolduramasam da her zaman burada bir Dıldız teyze olduğunu unutma olur mu? Seni ve Bilge'yi hasretle gözlerinizden öpüyorum. Kucak dolusu sevgiler....  18.02.2010 14:14
 

...bilmez ki gidenler... nerde, ne zaman masıl gidecekler... bilmez ki kalanlar nerde, ne zaman ne yapacaklar... her bahar çiçeklendiğinde nar ağaçları... güneşin her kızıllığında sevgisi nar çiçeği rengiyle aksetsin yüzünüze... rahmet olsun, ışıklar içinde yatsın..

Ahmets 
 04.02.2010 15:35
Cevap :
O ateşin alevi içine döndüğünde, yani ateş harını yitirip içten içe yanmaya döndüğünde, nar çiçeğinin kırmızısı içimizi yakmaktan, içimizi ısıtmaya dönecek... Ve özletecek kendini çaresi yok... Nurlar içinde yatsın... teşekkürler  04.02.2010 18:20
 

gideni yağmur damlasıyla yolculuğa uğurladınız, aydınlık içinde kalsın... Birini sevebilmek ve bu sevgiyi özümseyebilmek, size gıpta ediyorum. Tekrar başınız sağ olsun...

Portakal Çiçeği ve FISILTI 
 02.02.2010 22:20
Cevap :
Ardından göz yaşı döktü durdu doğa da... Tekrar sağolun  03.02.2010 0:59
 

acı haberi şimdi duydum,ve inan tüm duygularım kitlendi ne yazacağımı bilmiyorum.Nergiz arkadaşımıza Tanrı'dan rahmet ,ailesine sabır diliyorum.ÜSTÜNE YILDIZLAR YAĞSIN,..Sabır dileklerimle...

Şerife Mutlu 
 31.01.2010 18:49
Cevap :
Şerife Hanım, hepimiz aynı şaşkınlık ve şok içindeyiz... Nergizi göndermek çok zor geliyor... Sabır dileklerinize teşeekkürler...  31.01.2010 22:22
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 54
Toplam yorum
: 571
Toplam mesaj
: 113
Ort. okunma sayısı
: 1120
Kayıt tarihi
: 22.06.07
 
 

7 Ocak 1960... Hayatın öğrettiği herşeyi okumak ve yazmak için buradayım.....

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster