Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

10 Kasım '09

 
Kategori
Güncel
Okunma Sayısı
906
 

Üç metre bezle gelen çağdaşlık...

Üç metre bezle gelen çağdaşlık...
 

Birkaç gündür aklımda bir soru gezdiriyorum. Nereye gitsem benimle. Geçen dayanamadım, kitapları indirdim raflardan. Sözlükleri karıştırdım. Kuponla alınmış Ansiklopediler çok işe yaradılar. Konu ne olursa olsun; genel bir fikir sahibi ediyorlar insanı.

Karıştırdığım kitaplarda gördüğüm şu; soruma değişik, bir çok yanıt vermek mümkün. Üstelik biraz körün fili tarif etmesine benziyor. Herkes kendi oturduğu yerden gördüğünü anlatıyor. Bunda şaşıracak bir şey yok. Düşünürün dediği gibi; nasıl yaşıyorsak öyle de düşünüyor ve anlatıyoruz.

Değişik katlardan, değişik açılardan, aynı avluya bakan pencerelerden farklı şeyler gören, çizen ressamlar gibiyiz. Avlunun gerçek resmi hangisi? Hangi kattan, hangi açıdan görülüp çizilen gerçek avlu...

Birden fazla avlu mu var yoksa...

Kitapları masanın üzerinde öylece bırakıyorum. Dağınık bir birinin üzerinde. Kimi açık, kimi arasına sıkıştırdığım bir kağıt parçası ile sürdüğüm izi bulmada bana yardımcı olacak.

Çıkıyorum hemen, şimdi hayatın içinde sokaklarda arayacağım yanıtı. Evlerin dış cephelerinde, kapı girişlerinde, kapılarda. Kaldırımlarda, gelip geçenlerin yüzlerinde, öfkeli kalabalıkların iki kaşının arasında.

Bir kadının rüzgarda savrulan saçlarında. Bir genç kızın türbanında... Caddeleri bir birine katan, son hızla giden bir arabanın tekerleklerindeki devinimde. Korna sesi ile irkilen, kağıt toplayan gencin çektiği el arabasında...

Takke altında saklanan kel, sarılan sarık, yarım ay dönen sakal... Vitrinden sokağa atlamış, takım elbise, kravat, jöleli saçları ile manken kılıklı gülen genç adam. Şık kadınlar, çarşaflı gelinler...

Bir biri ile zıt, bir birini yadsıyan bunca şey nasıl bir arada olabiliyor? Geçmiş, gelecek nasıl şimdiki zaman içinde aynı momentte buluşabiliyor?

Sorulara bulaşmanın kötü yanı bu. Siz daha biri ile baş edemeden, yenileri gelir dizilir sıraya.

Biliyorum...

Henüz o aklımda gezdirdiğim, sokakta bir sürü insana sorduğum soruyu sizlerle paylaşmadım.

Soru şu: Kaç tane Türkiye var ve hangisi gerçek Türkiye?

Sokakta ilginç cevaplar aldım. Bir güzel aydınlandım. Ecevit şapkalı olan hiç düşünmeden; “Bir tane” diyerek devam etti. “Çağdaş modern Türkiye Cumhuriyeti.”

Biraz yüz versem hemen oracıkta kargalardan başlayarak bana bir güzel Atatürk nutku atacaktı. Bir yolunu bulup, ben merakımı giderecek soruyu sordum ve kurtuldum.

Çağdaş ve modern nasıl olunur?

Neden bazı sözcüklerin hem Türkçe'sini, hem “gavurca” olanını söyleme gereği duyuyoruz. “Çağdaş, modern.” Bu bir pekiştirme mi... Emin olmadığımız için, bu türden “pekiştirmelerle” işin içinden sıyrılmak mı yoksa...

Bir saatten fazla konuştuk. Ama ben hala çağdaşlığın ne olduğunu, nasıl olunduğunu anlamadığımdan, çağdaş ile modern arasındaki farkı sormaya gelememiştim. Anladığım kadarı ile bir özet yapacak olursam. Birileri diğerlerinden farklı yaşıyor, giyiniyor bu memlekete. Daha doğrusu giyinmek istiyorlar. Ama Allah'tan kıyafet kanunu ve ordu var.

Buna göre; çağdaşlık üç metre bezi nasıl bedenine sardığınla ilgili bir şey oluyor. Modernlik mi; o da onun ikiz kardeşi olmalı...

Çağdaştı, moderndi derken; “Kaç tane Türkiye var?” sorusuna asıl cevap dolaylı bir şekilde yeniden veriliyor. Monist, (tekçi) koşullandırmalar, ezberden verilen yanıtlar uzayan konuşma içinde aşılıyor.

Üç metrelik bezle gelen, çağdaşlığın doğal sonucu mudur bu...

Bilmiyorum...

Gördüğüm; karışık kafalarda gerçeğin kendi yolunu bulması son derece zor.

Bu, her kesim için neredeyse aynı. Herkes kendi yaşadığı, bildiği Türkiye'yi, gerçek Türkiye sanıyor. Onu anlatıyor. Bu bir yere kadar çok doğal. Doğal olmayan, tekçi koşullandırmalar ve ezberden konuşmalarla, herkesimin bir ötekileştirdiği ve yadsıdığının olması.

Doğal değil, çünkü; gündelik hayat içinde, en uçta duranlar açısından dahi; kesin çizgilerle bir ayrışmanın olduğunu görmüyoruz. İstemesek de, bir birine değen, bir birini tamamlayan hayatlar yaşıyoruz. Başka türlü olması da zaten mümkün değildi.

Şimdilik büyük resmin değişik pazzel parçaları elimizde. Onlar üzerinden konuşarak, trajik-komik bir oyunun değişik sahnelerdeki figüran oyuncuları gibiyiz.

Ne zaman o parçaları bir araya getirir, büyük resmi oluşturur, kendimize ne kadar güleriz, onu yaşayarak göreceğiz...

Hasan Kaya
www.hasankaya.com

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Ne ilginç gerçekten. Aynı havayı solu,başka hayatlar yaşa.Bambaşka dünyalar yarat içinden.Sahi kaç Türkiye var?

SINIR 
 10.11.2009 21:40
Cevap :
Bir sayabilsemm kaçtane olduğunu da söyleyebileceğim....  10.11.2009 22:49
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 65
Toplam yorum
: 154
Toplam mesaj
: 9
Ort. okunma sayısı
: 990
Kayıt tarihi
: 11.09.09
 
 

Mart 1959 Erzincan doğumlu, İzmir de yaşıyor.. ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster