Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

01 Mart '12

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
88
 

Utandım

Ben hep eli yüzü temiz, üstü başı düzgün bir kız çocuğu oldum. Çok giydim ondan bundan alınmış eskileri bir o kadar da yenileri... Oyuncaklarım da oldu, elbet özendiğimde oldu başkaların oyuncaklarına. Mahallede sevilirdim arkadaşlarım tarafından ama onlara aykırı durumlarda yalnız kaldığımda oldu çok kez. Karnem güzeldi hep altıncı sınıfta kurula kalmama ve lise birde sınıf tekrarı yapmama rağmen... Öğretmenlerimle arkadaş gibiydim hem oturup siyaset yapardım hem aşkta konuşurdum, daha ilk okul birinci sınıfta öğretmenimden tokat yememe ve dördüncü sınıfta bir matematik sorusunu çözemedim diye baş aşağı çevrilmeme rağmen hiç nefret etmedim öğretmenlerden... Yalnız büyüdüm, olmadı elimden tutup okula götüren, sırayla okul kapısından girerken girmemi bekleyen bekleyenim olmadı hiç... İsyan ettiğimde oldu elbet bu yalnızlığa ama daha çok güçlendim !
Hiç yaşamadım, sırf pis diye, üstü yırtık saçı kirli fakat yüreği temiz,çamurlu yüz ne kadar güzel olmasına rağmen sevilmekten vazgeçilen bir çocuk olmadım hiç... Çok sevdim kirli çocukları, onları sevdikçe nefret ettim son model araçlarının camını silmeye çalışan çocukları itip kakanlardan, eli yüzü çamurlu diye yadırgayanlardan... Evet çocuk senden biri si olmadım hiç ama senden birisi bu gördüğün sen...


Sırf sinirimden veya sevgimden korktuğu ya da çekindiği için yanıma yaklaşmayanlar oldu olmasınada hiç olmadı kirli ve yırtık pantolonumdan tişörtümden korktuğu için yanıma yaklaşmayan. Hep utandım yanınızdan geçerken... Hep utandım geçerken yanlarından çamurlu yüzlü çocukların ve yaşıtlarımı görürken arkalarından geçtikleri büyük arabalarla çöplerden kağıt toplarken ben sırtımda çantayla okula giderken... Hep utandım giydiğim ayakkabıdan, bir montum üstümdeyken bir tanesinin askıda olmasından, akşam yediğim en az iki çeşit yemekten, sadece bir dönem başına sırf üniversite okumak adına verdiğim haraçtan, yattığım sıcak yataktan, elimdeki telefondan önümdeki bilgisayardan, utandım.... Beni affet çocuk...     

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Belki doğumla başlıyor o utanç, dünyaya gelişle ve o hayat denen yolculukla devam ediyor utanç, büyüyor ve ölümle siliniyor.

Şahin Yamaner 
 02.03.2012 15:36
Cevap :
Evet tamda bu aslında doğmak ister istemez orada başlıyorum bu haksızlık bu ayrım ve ben yapmaktan alıkoyamıyorken kendimi bundan dehşet derecede utanıyor olmam ayrı bir konu başlıbaşına...  02.03.2012 16:52
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 13
Toplam yorum
: 6
Toplam mesaj
: 2
Ort. okunma sayısı
: 236
Kayıt tarihi
: 30.12.11
 
 

1991 İstanbul doğumluyum. Dumlupınar Üniversitesi'nde İşletme bölümü öğrencisiyim. Yazmayı seviyo..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster