Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

23 Temmuz '07

     
    Kategori
    Siyaset
    Okunma Sayısı
    321
     

    Uyanış

    Uyanış
     

    İşte diğerleri gibi bir gece daha başlıyor yavrum. Başını huzur içinde yastığına koy, her şeyden habersiz, kulağına fısıldanan ninninin o yumuşak ezgileriyle, yavaşça düşsün göz kapakların ve yine 5 yıllık derin uykuna dal…

    22 Temmuz günü, bazılarınız da benim gibi güzel günler görebilmenin ümidiyle gitti sandık başına. Tüm istatistiklere, grafiklere ve anketlere inat, yenilgiyi baştan kabul etmeyerek iradesini sandığa yansıttı. Sandı ki gözler bu kadar kör, kulaklar bu kadar sağır, fikirler bu kadar iradesiz olamaz. Ama oldu… İnsanlar daha insanca yaşamak kaygısından, göremez, duyamaz, konuşamaz, düşünemez hale getirildiler. Ve ne yazık ki özgürce milli iradeyi oluşturma haklarından yoksun bırakıldılar.

    Sadece bakmakla kalmayıp, görmesini bilen herkes, milli iradeyi oluşturması gerekenlerin, çevresine nasıl bir duvar örüldüğünün yada görünmez bağlarla nasıl birbirlerine bağlanarak gayr-ı milli irade haline getirildiklerinin farkına varabilir. Bu noktada yapılması gereken, halkı, belli bir zümreyi ya da bireyleri suçlamak değil, yadsınamaz gerçekleri göz önünde bulundurarak, önlemler almak ve yapıcı çözümler üretmektir. Çünkü; bireyleri ve zümreleri suçlamak ne kadar faydasızsa, sadece onların çözüm üretmelerini beklemek de o kadar faydasızdır. Zaten bu beklentiler, bizleri suçlu haline getirir. Tıpkı bugün olduğu gibi…

    Bir an önce bu suçun ağırlığından kurtulmak içinse, artık en büyük gücün sivil irade olduğunun ve devletin de bu güce hizmet etmek için var olduğunun farkına varılmalıdır. Bu gücünün farkında olduğu sürece halk devletin en büyük denetleyicisidir. Halk her zaman daimdir; unutulmamalıdır ki, varlığını devam ettirebilmek için devlet yaratıcısına muhtaçtır.

    Bu yüzden ben artık kulağıma fısıldanan ninnilerle bir 5 yıl daha uyumak, insanca yaşamak adına düşüncelerimden, özgürlüğümden ve haklarımdan feragat etmek istemiyorum. Kabus görmektense uykusuz kalmayı tercih ediyorum. Ve beni sonraki 5 yıl adına ümitlendiren tek şey, bu tercihimde yalnız olmayışım…

    Uykusuzluk, başlıyor… Ta ki aydınlık bir güne uyanana dek…

    Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

     
    Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
     
     

    öncelikle hoş geldin ve güzel bir yazı ortaya koymuşsun. milli irade demokrasi seçti v ebu tablo çıktı. eğitim ve muhalefetin şeriat ve atatürkten başka fikirler ortaya koyamamasından. halk ekonomi istiyor onlarda da bu anlamda söylev yoktu. hayırlı olsun. sevgiler

    Zadig 
     23.07.2007 12:22
     

    hiç birimize ama hiç birimize uyku yok...karanlık bu 5 yıl kendi yüreğimizle aydınlatmaya çalışcağımız...sadece umut içimizde uykusuz nöbetle bekleyeceğiz aydınlık günleri.....kaleminize yüreğinize sağlık.........

    özlem.demirçi 
     23.07.2007 11:12
     
    Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
    Toplam blog
    : 1
    Toplam yorum
    : 2
    Toplam mesaj
    : 2
    Ort. okunma sayısı
    : 321
    Kayıt tarihi
    : 22.07.07
     
     

    Daima huzurlu, özgür bir dünya hayaliyle yaşayan; yaşadığı dünyayı eleştirmek yerine, onu daha iyi b..

     
     
    Yazarı paylaş
    • Tümünü göster