Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

17 Mart '11

 
Kategori
Bebek - Çocuk
 

Uyku Sorunu ve Bir Kaç Yöntem

Uyku Sorunu ve Bir Kaç Yöntem
 

Filmlerin, dizilerin gerçek olmadığının en somut göstergesi nedir? Bence, 2 yaşındaki çocuğunu yatağa yatırıp yanağına bir öpücük konduran anne odadan çıkınca mutlulukla gözlerini yuman ve uykuya geçen çocuk. Ancak filmlerde olur bu. Sonra karı-koca mutlu mutlu saatlerce takılmıyorlar mı rahatsız edilmeden...

Bir de reklamlar var hani 'Bebekler gibi mışıl mışıl uyku!' diye bağıran. Hangi uyku, hangi mışıl? diye sorarım kendilerine. Valla sabaha kadar mışıl mışıl uyuyan çocuk benim çevremde çok az. Evet bir araştırma yaptım yakın arkadaş çevremde. 10 bebekten 2'si deliksiz reklam(!) uykusuna sahip. Diğerleri ve bizimki de elbette, gecede en az bir kere kalkıyor. 5 yaşında hala gece yarısı kalkıp anne babasını yoklayan var mesela.

Bebeklerin uyku döngüleri biz yetişkinler gibi değil. Bir kere bizim kadar derin uykuları yok. Bazı bebekler de ekstra hafif uykuya sahip oluyorlar. Uyku evreleri arası geçişlerde ise çoğu bebek uyanıyor ve tekrar nasıl uykuya geçeceklerini bilmiyorlar. Bildikleri tek şey anne. Onu istiyorlar. Bir söylentiye göre hamilelikteki yaşam biçimi çocuğun düzeninde çok etkili oluyormuş. Söylenti diyorum çünkü bununla ilgili yapılmış bir çalışma bulamadım. Ancak gerçek olmaması için sebep de yok. Hamileliğimde beni yakından takip edenler, ‘Koray’ın hareketli, gezmeyi seven ve uykuya düşkün olmayan bir çocuk olmasından daha doğal bir şey yok. Bu kadar aktif bir annenin çocuğu da işte böyle olur’ diyorlar. Hatta kuzenlerimden biri ‘ben tüyoyu aldım, hamileliğimde 9 ay yatıp uyuyacağım’ demişti.

Benim şikayetim bu aralar birken iki oldu. Geceleri deliksiz uyumayan daha doğrusu yanında birisi olmazsa uyanan küçük bey, şimdi de yattıktan 2 saat sonra uyanıp yanına çağırıyor birimizi. Yemin ediyorum gece yarısı yanımıza gelmesine razıyım. Bir daha şikayet etmeyeceğim o konuda. Çünkü 8'de uyuduktan sonra 10 gibi ‘annneeeee geeelll’ diye emir buyuruyor. Gidiyorum, beni gördüğü anda uykuya devam ediyor. On dakika bekliyorum yatağın kenarında. İyice daldığından emin olunca çıkıyorum. On beş dakika sonra bir daha… en sonunda pes edip yatıyorum ben de. Bitmedi. Bu sefer de ben 1-2 gibi uyanıyorum. Sinir içindeyim elbette. Akşamımın geçip gittiğine mi yanayım, kocamı yalnız bıraktığıma mı?!? Sabaha karşı uykum gelince de kendi yatağıma gidiyorum sonunda. Zaten çok geçmiyor, evdeki horoz(!) neşe içinde ‘ben uyandım’ diyor.

Çare arıyorum.

'Konuş onunla' diyenler oldu. 2.5 bile değil henüz. Nedenlerini anlamasını nasıl beklerim ki?!? Geçiyorum bunu.

'Bırak odasında kalsın sen çık odadan' diyenler oldu. Malesef biz o bölümü atlayalı çok oldu. 2-3 sefer denedik. Biraz ağlıyor, ben ses vermeyince de yatağından kalktığı gibi ışığı açıp oyuncaklarının başına gidiyor. Uykusu da iyice açıldığından geri uyutmak en zoruydu. Sonuç: hep beraber bizim yatakta uyuduk.

'Aman boşver düzelir' diyenler oldu. Evet düzelecek ama ben de düzeldim(!). İşin aslı sıkıldım, yoruldum. Koray’ın yanımda olmadığı zamana ihtiyacım var. En azından akşamlarım bana kalsın istiyorum. Sabaha görüşeceğiz nasıl olsa. İkinci çocuk bekliyorlar bir de benden?!?!?

Gece uyanan veletler için bir kaç çözüm önerisi buldum inernette. İmzalar, uyku uzmanlarının:

Ödüllendirme: Çocuğa uyduğu her kural veya yaptığı doğru davranış işin bir ödül verme. Takvim sayfalarına renkli yıldızlar yapıştırmak oldukça etkili oluyormuş. Mesela dişlerini fırçaladı, bulunduğunuz güne bir yıldız yapıştırıyorsunuz. Yatağına tam saatinde gitti, bir yıldız daha. Gece boyu kendi yatağında kalır ve de kimseyi yanına çağırmazsa bu sefer kocaman bir yıldız yapıştırıyorsunuz. Bu yöntemin işe yaradığını söyleyen anneler var ama bana kalırsa 2-3 yaşındakine bunu anlatmak çok zor. Ben Koray’a ‘şunu yaparsan yıldız vereceğim’ desem, elimdeki tüm çıkartma paketini ister. Üstelik ilk cümlemi de es geçerek. Bu yöntem de bize uymuyor şu anda.

‘İki dakikaya döneceğim’ diyerek oyalama yöntemi bana ilginç geldi. Çocuğa ‘sen yatağında sessizce bekle, ben iki dakikaya geliyorum’ diyoruz. Elbette hemen gitmiyoruz. O ‘annem gelecek’ diye beklerken ümit edeceğiz ki uykuya dalsın. Aynı methodun bir başka cümlesi de şu: ‘Ben kendi odamda olacağım. Eğer sessiz olursan iki dakika sonra gelip seni kontrol edeceğim yoksa aşağıya iniyorum.’ İlk duyduğunuzda kulağa biraz zalimce gelebilir. Oysa ben bu sözleri neredeyse bire bir geçen hafta, henüz bu yazıdan haberim yokken sarf ettim. Oldukça sakin ve kararlıydım. Oralı olmadı, böğürmeye devam etti. İndim salona. Sonra ses kesildi. ‘Tamam’ dedim. Mutfağa kahve yapmaya gittim. Salona döndüğümde bizimki tüm şirinliğiyle beni bekliyordu. ‘Sen gelmedin, bak ben geldim’ bakışı vardı suratında. Sonuç: bunu yöntemi de beceremedim.

Yavaş yavaş uzaklaşma: Bunu daha önce duymuştum. Deneyip de başaran yoktu benim çevremde. Aslında oldukça mantıklı ve hümanist bir yaklaşım çocuğun uyku problemine. Şöyle ki, her gece çocuğunuzdan bir adım uzaklaşarak uykuya geçmesini bekliyorsunuz. Örneğin; ilk gece baş ucunda oturun. Ona küçük küçük dokunun. Rahatlatın, masal anlatın. İkinci gece teması azaltın ama henüz uzaklaşmayın. Üçüncü gece yine uzaklaşmıyorsunuz ama fiziksel teması kesiyorsunuz. Dördüncü gece bir sandalye alın ve yataktan bir adım uzakta oturun. Böyle böyle her gece yataktan biraz daha uzaklaşarak onun daha fazla kendi kendine uykuya geçmesini sağlıyorsunuz. Elbette onunla konuşmaya devam ederek. Zaten bu duruma iyice alıştığında sizin kapının önünde durup ‘hadi bakalım iyi geceler’ demeniz uykuya geçmesi için yeterli oluyormuş. Ben bu yöntemi hakkıyla denemedim. Bir iki kere yavaş yavaş uzaklaşmaya çalıştım. Kalkıp 'anne gel, elimi tut, oramı buramı kaşı, karnımı ov' gibi bahanelerle beni yanına getirtti. Ama dediğim gibi hakkıyla denemedim. Sanırım en akıllıcası bu. Yavaş yavaş ama sakin bir yaklaşım olduğunu düşünüyorum.

Unutmadan bir de kontrollü ağlatma var. Benim Koray’a 5 aylık civarı oldukça hafifletilmiş şekilde uyguladığım ve ikinci gün başarıya ulaştığım yöntem. Ancak 2.5 yaşındaki inatçı keçiyi kontrollüsü, kontrolsüzü ıslah etmez. Sabaha kadar ağlar durur. Yukarıda anlattığım gibi kalkıp oyun da oynayabilir, salona inebilir veya biz de yatmışsak odamıza gelebilir. Engel olmak zor.

İçinizden ‘bırak işte uyusun seninle’ diyor olabilirsiniz. Tamam da uyuduktan iki saat sonra kalkması beni çileden çıkarıyor. Yalnız uyumak istemiyor ve bunda oldukça da kararlı. İyi de ben kendime ait zamanlar istiyorum. Buna ‘bencillik’ diyen de çıkabilir. İnsanın kendi ihtiyaçlarına kulak vermesi değildir bencillik. Kaldı ki oğlumun hayati ihtiyaçlarını anında karşılarım ama akşam uykusuna benimle birlikte yatmasını istemiyorum. Ben, ‘ben’ olmak istiyorum. Sadece ‘İrem’ olmak istiyorum bir süre. Kısa bir süre. ‘Anne’ olmayayım bir kaç saat? Ne olur ki?

SlingoMOM.com

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Merhabalar, Aynı şeyleri 6 sene önce yaşamış biri olarak birkaç mütevazi önerim olabilir: 1- Annene senin bebekken nasıl uyuduğunu, onun senin için ne çözümler bulduğunu öğren 2- Reklam bebeklerini ve annelerini unut 3- Yanına çağırdığında bir anne, bir baba sırayla gitsin 4- Yanına yattığında derin nefeslerle uyuyormuş numarası yap (bir kaç ay idare ediyor :) 5- Uyurken sana sırtını döndür, arkadan sarıl ki sen yataktan kalkınca yokluğunu anlamasın. 6- Ya da yanına gittiğinde irice bir peluş oyuncağı da al, aranıza koy, birlikte sarılın ki sen kalkınca kucağı boş kalmasın. (ya da senin kokunu alabileceği bir eşya) 7- Yine de uykuya dalarsan 10-15 dk sonra eşin seni uyandırsın ki bütün geceyi çocuğun yatağının kenarında kıvrılmış, üstü açık, boynu beli tutulmuş şekilde, eşinle birkaç dakika geçirememiş halde bitirme. O dönemle ilgili hatırlayabildiklerim bunlar. Sevgiler...

Demet APA UÇAR 
 12.04.2011 3:33
Cevap :
önerileriniz için çok teşekkür ederim.  12.04.2011 11:30
 

ne kadar tanıdık cümleler, bizde de durum sizden farksız, çeşitli yöntemler denedim acaba ben mi yeterince istemiyorum ayrı yatmayı diye düşünüyorum. Yalnız olmadığımı hissetmek benim için güzel ama sizin için de kısa zamanda sorununuza çözüm bulmanızı, bulduğunuz çözümü de paylaşmanızı dilerim, sevgilerimle...

sukriyekorkmaz 
 17.03.2011 14:25
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 141
Toplam yorum
: 171
Toplam mesaj
: 12
Ort. okunma sayısı
: 3195
Kayıt tarihi
: 30.04.10
 
 

Kozmetik dünyasından anneliğe geçiş... Evde oturmaktan sıkılan girişimci anne oldu mu sana blogger a..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster