- Kategori
- Öykü
...Sıladan vuslata...
Mum ışığı altında son satırlarını da okuduktan sonra tüm dünyasını yansıtan, ömrünü mısraları arasında geçirdiği kitabının kapağını kapattı. Son kez bakıyordu sanki kitabın o albenili kapağına. Ne bir anlam verebiliyordu bu bakışına ne de mum ışığının ahenginden kurtulabiliyordu.
Beklenen gün müydü ki bu gelen sessiz haykırış namelerinin anımsattıkları. "Beklenen gün gelecekse çekilen çile kutsaldır" mısraları geldi aklına. Çektiği çileler hep beklenen günün arkasına gizlemekle meşrulaştırmıştı kendini.
Gözlerini saatin akrep ve yelkovanına dikti. TİK-TAK ilerliyordu yine saniyeler, dakikalar, saatler, seneler ve ömür...
Vaktin epeyce geç olduğunu söylüyordu aklı ama yüreği tam tersi malûmat veriyordu.
Ne aklı ne de yüreği söz dinlemiyordu bu gece. Titreyerek uzandı parmakları masasındaki bardağa. Yudumladı yüreği gibi temiz ve şeffaf suyu ve dindirdi vücudunun susuzluğunu. Derin hayaller kurcalıyordu zihnini. Daldıkça dalıyordu gözleri sanki son kez kapağını kapattığı kitabına. Hayalleri en çok, geceleri onun zihnini meşgul ederdi. Yine bir hayalin peşindeydi. Kitabıyla kurduğu sessiz iletişim kanıtlıyordu hayallerinin nostaljisini.
Göz kapakları ağırlaşıyordu gece ilerledikçe. Söz geçiremiyordu artık gözlerine. Saat de hayli geç olmuştu düşüneli. Vuslat nameleri duyuyordu tâ uzaklardan. Çağırıyordu yüreğini ve düşüncelerini bu nağmeler. Yıllardır hayallerini, sevgilerini ve yalnızlığını paylaştığı yatağına usulca uzandı ve kapadı gözlerini gecenin karanlığına.
Yalnızlık hiç yakasını bırakmamıştı ölümün. Ne ölüm yalnızlığa ne de yalnızlık ölüme yabancı değildi. Tamamlandı sonunda sıladan Vuslat'a yolculuk. Tamamlandı...
- Toplam blog
- : 143
- : 379
- Kayıt tarihi
- : 14.02.08
1983 Aksaray doğumluyum. İlk ve orta öğrenimimi Aksaray'da tamamladım. Lisan eğitimimi Fırat Ünivers..