"Oğlumu Asın" dedirten evlat...

Aslında bu konuda yazmayacaktım fakat blog yazarlarımızdan Sevgili Melda'nın bugün tarihli "İdam cezasına af yasası çıksın istiyorum" isimli bloğunu okuyunca dayanamadım. Yıllar önceydi, "idam cezası kaldırılmalı" konusunun gündemi kapladığı dönemlerdi. Keyifli bir gündü ve şehir merkezinde kısa bir yürüyüş yapıyordum. Ucu kocaman güneş şemsiyesinin altındaki uyduruk masada son bulan 30- 40 metre boyunda, 40- 50 kişiden oluşan bir sıra dikkatimi çekti. Yaklaşmamla birlikte eylemin değnekçileri olduğunu anladığım birkaç genç hızla yanıma geldi ve mutlaka imza atmalısınız efendim dediler. Herbirimiz vatandaşlık gereği bu sıraya girip imza atmalıyız...

"Peki, ama ne için atacağım bu imzayı?" dedim. "İdam cezasının kaldırılması için efendim" dediler. Biz demokratik bir ülke olduğumuz için insanlıkdışı bu uygulamaya karkı tepkimizi belli etmeliymişiz... "Özgür bir T.C. vatandaşı olarak imza hakkımı kullanacağım" dedim. Ama "İdam cezası kaldırılmasın defterine"!...

Ülkemizdeki ekonomik istikrarsızlık Kıbrıs Savaşı ile başladı ve biteceği de yok. Bugün nasıl dünden kötüyse yarın da bugünden kötü olacak ve öbür gün de yarından... Gerçek üretici, gerçek tüccar, gerçek ithalatçı, gerçek ihracatçı ve gerçek emekçi Meclis'e girmeden hiçbirşeyin düzelmeyeceği bir sistemde yaşıyoruz. İşimiz Meclis'e değil Allah'a kalmış.

İstikrarsızlık, ekonomik durgunluğu, durgunluk işsizliği getirecek. İşsizlik suçlarıve suçluları doğuracak. Her gün dünden kötü olacak. Bir de bu suçluları sokağa salarsak yandı gülüm keten helva.

"Ölüm cezasının varlığı, işlenen suçu önlermi?" polemiği "yumurta mı tavuktan çıkar, tavuk mu yumurtadan" polemiği ile aynı sonuca varır. Burada işlenemeyecek kadar uzun ve göreceli bir konudur.

Bugün ise şöyle düşünüyorum: Canı Allah verir Allah alır. Suç işleyenlerin kafalarını kopartmak gerçekten de bir çözüm değil diye düşünüyorum. Peki ya bunu gerçekten hakedenler ne olacak? Bir ana ve bir babayı "oğlumu asın" dedirten bir evladı ne yapmalı size sorarım...