"Sözcükler de Ölür" (Coşkun Karabulut)

Yatağımın tam da başucundaki komidinin üzerinde duruyor Sayın Coşkun Karabulut’un kitabı “Sözcükler de Ölür”. Akşamları yatmadan önce, içerisinden bir yerleri açıp okuyor ve sonra kafamı yastığa koyup, mışıl mışıl uyuyorum.

Bir süre öncesine kadar Nazım Hikmet’in düz yazılarından oluşan “1935 Yazılar” isimli kitabı başımın ucundaydı ve sürekli olarak bu kitabı açıp, Nazım Hikmet’in 1930’lu yıllarda yazmış olduğu yazıları okuyordum. Hayli keyif aldığımı söylemeliyim. Sonrasında Coşkun Bey’in yazmış olduğu “Sözcüklerde Ölür” isimli kitabını okumaya başladım. Aslında okumaktan kastım, her akşam içerisinden bir konuyu seçip, göz atıyordum. Pek hoşuma gitti Coşkun Bey’in kitabı “Sözcüklerde Ölür”.

Coşkun Bey’in kalemi, kişiliğini yansıtıyor. Tanıdığım Coşkun Bey, yumuşak, esprili ve son derece cana yakın bir insan. Tam bir halk adamı, Anadolu insanı kimliğinde bir kişilik. Coşkun Bey’in yazmış olduğu kitabı da aynen kendisi gibi, sıkmayan, yormayan, yumuşak bir anlatım eksenine oturmuş bir kitap. Sade bir dil ile değişik konularda denemeler yazmış Coşkun Bey. Kâh dostluktan bahsetmiş, kâh sevgiden, kâh komşuluktan. İrdelemiş olduğu konuları kendince yorumlamış.

Hani hafif bir dinginlik hissine kendinizi bırakmak istersiniz ya ve kendinizle baş başa kalıp, sakin ve mütevazi bir gün geçirmek istersiniz ya, işte “Sözcükler de Ölür” bence size o gün için en iyi arkadaş olacak kitaplardan birisidir. Coşkun Bey’i blog ortamında tanımış ama, yüzünü görmemiş, sesini duymamış insanların, onun ruhsal dünyasını rahatlıkla çözümleyebileceği doneleri, kitap içerisindeki konuları irdeleyerek keşfedebiliyor. Kitabın sonunda ise Coşkun Karabulut ile ilgili ulaşmış olduğunuz en yalın gerçek, onun bir kültür adamı olduğu gerçeği oluyor.

Kitap tarafımca herkese tavsiye edilir. Mutlaka okuyunuz derim. Değerli kültür adamı Cokun Karabulut’u daha iyi tanıyacaksınız yazmış olduğu kitabı aracılığı ile.