100 çocuk 100 hikaye... (12'ncisi...): "Biz mutlu bir aileyiz..."

Okumaya düşkün olan öğrencilerim, yazmaya da meraklılar. En çok şiir yazarlar. Mektup yazmayı da çok severler. Sevinçlerini ve üzüntülerini bana yazdıkları mektuplarla ifade ederler. "Sevgili öğretmenim" diye başladıkları mektuplarına çoğu zaman şu cümleyi eklerler: "... öğretmenim siz haksızlık yapıyorsunuz. Hep Buğra'yı seviyorsunuz, bizi sevmiyorsunuz. Her zaman Melek arkadaşımıza tahtaya yazı yazdırıyorsunuz, bize hiç yazdırmıyorsunuz!.." Uzayıp gider cümleler. Bana yazdıkları mektuplarında öğrencilerimin, en çok içinde eleştiri olanlarını severim.

Birkaç dosya kağıdını katlayıp defter şekline getiren ve sekiz-on sayfalık hikayeler yazan öğrencilerim de var. Mesela Sümeyye Bayrak...

Geçen hafta öğrencim Sultan Çakır da "Biz Mutlu Bir Aileyiz" başlıklı bir şiir yazdı. Kendisinden izin aldım, şimdi buraya yazıyorum.

Biz mutlu bir aileyiz

Ailemdir beni koruyan,

Annemdir mutluluk veren,

Babamdır bize güven sunan.

Biz mutlu bir aileyiz...

* * *

Annemle açtım gözümü,

Babamla attım adımımı,

Can yoldaşım kardeşim.

Biz mutlu bir aileyiz...

* * *

Ailemdir bana güç veren,

Allah verdi beni aileme,

Annem büyüttü beni emekle.

Biz mutlu bir aileyiz...

* * *

İlk sözüm benim canım ailem,

Son sözüm benim canım ailem,

Sevgili annem,babam,kardeşim...

Biz mutlu bir aileyiz...

Nasıl da güzel şiirler yazarlar, canımdan çok sevdiğim öğrencilerim!.. Daha güzellerini ve hep içinde sevgi olanları yazacaklar. Çocuklarımıza sadece "oku" demek eksik kalır; onlara sık sık "yaz" demek lazım. Yazmaları için onlara destek vermek ve onları onurlandırmak gerek.

Kendi şiirlerini, kendi hikayelerini bizzat kendileri yazsınlar...

Büyüklerin yazdıkları bu zamana kadar dünyayı değiştirmedi, çocukların yazacakları değiştirecek inancındayım.

Okuyun çocuklar!...

Ve...

Hiç durmadan yazın çocuklar!..

Sevginiz; sevgiden uzaklaşmış yüreklere sevgi tohumları olacak biliyor musunuz çocuklar?!..