20’sinden önce hayata 60’ından sonra da ölüme hazırlık; 40 yıl ömrümüz var

Ömrümüzün yarısı hazırlıkla geçiyor. 20, bazen 30 hatta 40 yaşına kadar hayata hazırlanıyoruz. Bazıları çocukluk ve gençlik yıllarını hayattan sayıyor. Kırlardan çiçek toplarken bile kulaklarını çekiyorlar, ne yaşaması.

İstediğin her şeyi yapabiliyorsan (imkânları konuşmuyoruz, izin veriliyorsa)yaşıyorsun demektir. Çocukluk ve gençlikte istediğin her şeyi yapmana izin veriliyor mu? Üç yaşında çocuksun ağzında emzik anaokuluna… Sonra da baba okulu geliyor.

Bir insanın hayata hazırlanması 20 yıl (hatta 30 yaşına 40 yaşına kadar) sürer mi? Zaten ne kadar ömrümüz var ki…

İnsanlar 80-90 yıl yaşadıklarını söylüyorlar… Kendinizi kandırıyorsunuz…20’sinden önce hayatın içinde yoksunuz, 60’ından sonra da…

Düşünebiliyor musunuz ölüme hazırlık yapılıyor… Ölüme hazırlık mı olur ya s…in gitsin ölüm neymiş!

İstediğimiz her şeyi yapabildiğimiz yani yaşadığımız süre 40 yıl. Zaten 20’den önce ve 60’tan sonra hem uygun değiliz, hem imkânımız olmuyor hem de izin verilmiyor.

Tamam, anladık 5 yaşındaki çocuğu koruyorsun da 18 yaşındakinin niye ayaklarını bağlıyor, 60 yaşındaki adama karışıyorsun?

Bunlar kesinlikle suç olmalı.

İnsanların en büyük düşmanı içinde yaşadığı toplum.

Bir de böyle bir toplumun kopyası insanlar tarafından yönetiliyorsanız…

Hani zengin olsanız, kimseye hesap vermeyeceğiniz bir yerde bulunsanız yine bir nebze…

Peki bu yazıyı kim okuyor? Burada eleştirdiğimiz kimseler.

Hiç sana hak verirler mi?

Bir de aslında bu bir eleştiri yazısı değil. Niye böyle demiyoruz; böyle ve bunu kabul edin diyoruz. Anne babanın 18 yaşındaki gence “Nereye gidiyorsun?” diye sorduğu çağları yaşamak olarak görüp kendinizi kandırmayın diyoruz.

Bazıları için yaşamak sadece çalışmaktır. Bazıları için dua etmektir. Bazıları için eli böğründe oturmaktır. Ben bunlardan hiçbiri değilim ve hayatın bu düzenine isyan ediyorum!

İşin kötüsü işte bu eleştirdiğimiz insanların kurduğu düzende yaşamaya mecbur olmak.