- Kategori
- Şiir
57. Alay şehitleri
(Tüm şehitlerimize saygıyla)
Kemaller, Mustafalar
Siperde, cephede yan yanalar
Vurulup düşüyorlar toprağa
Gözlerinde sadece
Vatanın mutlak kurtuluşuna dair umut var
Korku yok yüzlerinde zerre kadar.
Her biri birer gerçek kahraman,
Tunç bakışlı birer Mustafa Kemal.
Karayağız birer Mehmetçiğe dönüştüler.
57. Alay neferleri Çanakkale’de.
Her biri birer mavi gözlü dev
Birer sarışın kurt
Kurtulsun diye Anayurt
Çanakkale’de ayrımsız
Hepsi birer kahraman vatan evladı,
Her biri birer Mehmetçik,
Başlarında komutan Mustafa Kemal.
Yok gözlerinde korkudan eser,
Hüseyinler, Mehmetler, Avniler.
Sırayla nöbet yerinde gece gündüz
Yok gözlerinde korkudan eser
ölümü tevekkülle beklemedeler.
Mustafa Kemal bir, Mustafa Kemal bin,
Mustafa Kemal Çanakkale’de çeyrek milyon.
Mustafa Kemal yurt üzre milyonlar.
Göller Bölgesi’nden
Isparta’dan, Burdur’dan
ne ana kuzuları geldi.
Karadeniz’den Ege’den
Ne babayiğitler geldi.
Vatan uğrunda,
Gözünü bile kırpmadan
Çanakkale’de
yüzbinlercesi can verdi.
Ne efeler, ne çobanlar, ne erenler
Ne yarenler, ne balalar, ne balabanlar
Eli silah tutan herkes,
Okumuşu okumamışı
Kadın erkek, çoluk çocuk, kız kızan
Elde ne varsa, kazma kürek tırpan
cepte ne varsa, lira kuruş metelik
yürüdüler toptan düşman üstüne
koptu Çanakkale’de bir büyük tufan
savaşı kazanan bir kez daha
Peygamber Nuh’taki büyük iman.
Çanakkale savaşı ilk kıvılcımı oldu
Kurtuluş savaşı öncesi yakılan ateşin
Bağımsızlığa giden yolun başlangıcı
Anadolu denen dünya güzeli yarımadanın
Yedi düvele aslanlar gibi meydan okuyuşu.
“ Çanakkale geçilmez.” destanını
Tarihin altın sayfalarına
Süngüsünün ucuyla yazan
Dadaş Mehmet,
adı üstünde Mehmetçik.
Ya bağımsızlık ya ölüm diyerek
Ülkenin ulusal sınırlarını
Kanla terle çizen
Efe Ahmet,
adı üstünde Mehmetçik.
Bağımsızlık söz konusu olunca
Gözü bir şey görmeyen
Gözünü kırpmadan ölüme giden
Denizli’li yaren Ali,
adı üstünde Mehmetçik
Vatan borcu namus borcu diyerek,
Kalabalığına bakmadan
Düşmanın üstüne yürüyen,
önüne katıp düşmanı
taa Akdeniz’e kadar sürüyen
Palandöken’den kar kürür gibi kürüyen
Dadaş Veli,
adı üstünde Mehmetçik.
Okulunu bırakıp vatan uğrunda
cepheden cepheye koşan,
çelik gibi sert göğsünü
düşmanın süngüsüne siper eden
Karadeniz uşağı Temel,
adı üstünde Mehmetçik.
Elde yok, avuçta yokken
Çantasında açlığını dindirmeye ekmek,
matarasında içmeye su yokken
şehitlik şerbetini kana kana içen
çok çalışıp, aza kanaat eden
Ankaralı seymen Osman,
Adı üstünde Mehmetçik.
Hepsi hazırdılar, ölmeye.
Başka seçenekleri yoktu.
Vatan ya kurtulacak,
Ya kurtulacaktı.
Ve dört yanı Mehmetçik dolu
Conkbayırı, Kilitbahir, Seddülbahir.
Oluk oluk asker akıyordu cepheden
Yağmur gibi yağıyordu,
Türk askeri düşman üstüne.
Mehmetlerin her biri
Bıyıkları daha yeni terlemiş
Korkusuz birer Mustafa Kemal gibi.
Bir kahraman alaydı
Mustafa Kemal’in 57. Alayı
Düşmanı ve ölümü alaya aldı.
Tam 628 kişi, 628 can.
Mustafa Kemal’in
“Size taarruzu değil ,
ölmeyi emrediyorum”
komutunu aldı.
Ve gözünü kırpmadan bir teki bile
korkusuzca düşman içine daldı.
Zaman alabildiğine dardı.
akşama kadar
kurşun sıktı hayın düşmana,
Kahraman 57. Alay
süngü çekti, ha bire kılıç çaldı.
“Ben size savaşmayı değil,
ölmeyi emrediyorum.”
Ne böyle bir komut vardır
Dünya harp tarihinde
Ne de 628 gözüpek kahraman
hiçe sayıp ölümü,
korkusuz ölüme giden
628 şehit, 628 ana kuzusu.
Şehadetten sonra baştacı edilen.
57. alaydan geriye kalan
sadece al kanlara bürünmüş bir bayrak
Harbiye’de Askeri Müze’de saklanır bugün
kahramanlık madalyasını dünden hak etmiş
ayyıldızlı al bayrak
ve Çanakkale’de gururla salınan
57. alaya ait şanlı sancak.
Bağımsızlık uğrunda, İstiklal için
Dört bir yanından Anadolu’nun
Şehit yağdı Çanakkale’ye.
İşte Alanya’lı Arifoğlu Salih
22 yaşında tatmış şehadeti
eli kız eline değmemiş daha.
İşte Kumluca’lı Bayramoğlu Şaban
24 yaşında düşmüş toprağa
arkasında iki çocuk,
gözü yaşlı bir ana
ve bir dul kadın bırakmış.
İşte Isparta’lı Hakkı
İşte Burdur’lu, Konya’lı,
Karaman’lı yiğitler.
Hangi birini saysak,
Listemiz eksik kalır, Çanakkale’de.
Sırası gelen Şehitler,
Hangi alaya mensup bakılmaz
Sırasıyla tanrı katında yerini alır.
Geriye şan kalır, şeref kalır,
Geriye bağımsız vatan kalır.
57. Alayın tümünün yaptığı gibi,
bir hayat, böylesine güzel vatana
böylesine güzel adanır.
Bir destan olur, bir kahraman alay,
Sonsuza kadar saygıyla,
Sonsuza kadan onurla anılır.
Örnek olur, 57. Alayın destanı
tarihe gururla yazılır.
Yavuz Ali Sakarya