- Kategori
- Güncel
6-7 Eylül olayları
Babaannem ve annem huzursuz, babam evde yok.
Babaannem sürekli kendi kendine söyleniyor.
_“Bir daha nasıl yüzlerine bakarız, sizler beraber büyüdünüz, gerektiğinde aynı sofrayı paylaştınız, aynı çatı altında yaşıyorsunuz.”
Annem babaannemi sakinleştirmeye çalışıyor ama o da korkuyormuş gibi bir taraftan da babamla ilgili söyleniyor.
Bana neler olduğunu anlatmıyorlar. Onlara Eli Teyze’yi neden kilere kapattıklarını soruyorum:
_”Eli Teyze’nden sakın babana bahsetme, duyarsa hepimize çok kızar.” diyorlar.
Kalabalıkların bağırışlarını, cam kırılmalarını duyuyorum. Pencereden bakmama da izin vermiyorlar. Babaannem beni zorla yatırıyor, uyur numarası yapıyorum. Babaannemle annemin telaşı devam ediyor; ikisi birden benim uyuduğuma ikna olup mutfağa giriyorlar; kilerin kapısı açılıyor; fısıltı halinde gelen seslerden Eli Teyze’yle konuştuklarını anlıyorum.
Yataktan çıkıp sessizce evin kapısını açıyorum; basamakları yalın ayak iniyorum. Sokak kapısına geldiğimde korku ve merakla kapıyı hafifçe aralıyorum. Şaşırıyorum. Eli sopalı, demir çubuklu insanlar sağa sola koşuşturarak bağrışıyorlar. Kapıyı hemen kapatmam gerektiğini hissediyorum ama yapamıyorum; daracık kapı aralığından dışarıda neler olduğunu anlamaya çalışıyorum. Birden kapımıza doğru yaklaşan birini fark ediyorum; tanıdık geliyor. Bu Alexandros Amca; her yeri kan içinde. O da beni görüyor. Gözlerinde çaresiz bir bakış. Korkuyorum; korkuyor. Kapıyı tamamen açarsam babamın bana kızacağını hissediyorum. Birden bu kalabalık babamı temsil ediyor. Üç-beş kişi Alexandros Amca’ya hem bağırıyor hem de vuruyor. Şekerlemeler aldığım Bakkal Amca’m şimdi hareketsiz yerde yatıyor. Korkum dehşete dönüşüyor.
Arkamdan biri beni kucaklıyor ve hızla kapıyı örtüyor.
Çocukluğumun geçtiği Kurtuluş’taki evimizi bu anıyla hatırlıyorum.
O gecenin üzerinden 50 yıl geçti ama bakkalımızın bakışları bende hep canlı kaldı.
O zaman anlamlandıramadığım olayların şimdi ne kadar anlamsız olduğunu anlıyorum. Bir komplonun aleti olmuş, kitle psikolojisiyle bilinçsizleştirilmiş grupların, olayların muhatabı olmayan kişilere karşı şiddeti. 6-7 Eylül olayları tarihte yaşanmamış olması gereken, azınlıklar üzerindeki bizlere karşı oynanan bir oyun muydu?
Alexandros Amca’yı bir daha görmedim ama ölmediğini öğrendim. Olaydan bir süre sonra Yunanistan’a gitmişler. Bakkal dükkanı, artık Aydınlı olduğunu hatırladığı birine aitti.
- Toplam blog
- : 6
- : 379
- Kayıt tarihi
- : 05.10.06
1992 yılında resim çalışmalarıma başladım, kadın ressamlar derneği üyesiyim, derneğin 30'u aşkın kar..