700 bin TL değerinde bir saati kim kullanır

Bana mı kaldı, başkalarının kullanamadığı lüks tüketim eşyaları ile kendini farklı kılmaya çalışan insanların psikolojisini anlamak.

Tabii ki hayır. Bu durumu yorumlayacak bir çok akademisyen varken. Sadece yaşamın deneyimlerine dayanarak büyük bir  özgüven eksikliği gidermeye araç olan bu aşırı pahalı aksesuarları, kullananların geçmişlerinden atamadıkları bilinç altlarına yerleşmiş yoksulluk dolayısıyla acizlik ve güvensizlik hastalığının tedavisi için üretilen bir ilaç olduğunu sanmaktayım.

Hani bir arabanın fiyatı ile ilgili yüksek performans, güvenlik, rahatlık gibi savunulacak farkları olabilir. Gene pahalı ancak, konforu, güvenliği, sunduğu yaşam alanı genişliğiyle ödenen değere bir miktar hizmet edecek anlamda konutları tercih edenleri de anlamak mümkün.

Ama en dandik saatin bile artık şaşmaz doğrulukta zamanı belirlediği, ilkel bir araç olmuş, gene kolda taşınan ve genelde gömlek kolu ceket kolu içinde kalan ve amacı bakımından hiç bir farkı olmayan bir saate, sadece markası için, bir servet ödenmesini normal aklın kavraması mümkün olmuyor. 

Üstelik bu saati, dedikodulara yer verecek bir şekilde temin etmiş olmasına rağmen, hayatı bir çok insana nasip olmayacak bir başarı ve mevki sahibi insanın kullanma ihtiyacı duyması, gerçekten derin bir psikolojik tahlili hak eden bir konu.

En az yedi ailenin Toki den bir yuva sahibi olabileceği değerdeki bu oyuncağı kendisine hediye ettiği söylenen, zaten henüz kendisi çocukluktan çıkmamış kişinin diğer mal edinimlerinden de anlaşıldığı gibi oyuncak ihtiyacı olarak yorumlamak anlaşılablir bir durumken, Bir bakanın bu küçük çocuğun oyuncaklarına özenmesi nasıl bir ruh haleti gerektiriyor, gerçekten ilgili bilim insanlarının açıklamasına ihtiyaç duyulacak bir vaka.

Mezrada, sırtındaki çuvala koyduğu bebeğinin cesediyle kasabaya giden babaya yardım edemeyen aciz devleti, zengin ve güçlü göstermenin en çirkin yolu bu olsa gerek.

Bakanının kolunda 700 bin TL lik saat ile.