- Kategori
- Dünya Kadınlar Günü
8 Mart Dünya Kadınlar Günü…

Yine bir sekiz mart. Her sene alışılmış yazıları yine göreceğiz gazete sütunlarında, bloglarda. Kadın çiçektir diyeceğiz, az sonra bir köşeye atıvereceğiz. Daha on bir yaşında çocuk demeyeceğiz, satacağız üç otuz paraya. Adına töre diyeceğiz, berdel diyeceğiz, başka isimlerde bulacağız. Ama onların o güzel kalbini görmeyeceğiz, kıracağız, örseleyeceğiz.
Okumayı çağdaş yaşamı onlara çok göreceğiz. Sırtından sopa, karnından sıpa eksik olmasın diyeceğiz. Onların anamız, avratımız, bacımız olduğunu hiç düşünmeyeceğiz. Sonrada nimet bağışlıyor gibi “kadınlar günün kutlu olsun” dediğimizde içten sevinmesini bekleyeceğiz.Ne diyebilirim ki, Yuh bize!...
ANACIĞIM
Nasıl hatırlamam anacığım nasıl?
Kaç geceler bana ninni söylerdi,
Hasta olunca oydu başucumda bekleyen,
Biraz yorulmayayım, üzülmeyeyim, hemen
Alır kucağına okşardı, saçlarımı öperdi.
Nasıl hatırlamam anacığım nasıl?
Uzun kış geceleri masal masaldı.
Güzel çoban kızları, iyi kalpli sultanlar,
Bir suyun akışı gibi geçip gitti zamanlar
Şimdi ne o dünkü çocuk, ne de o masal kaldı.
Nasıl hatırlamam anacığım nasıl?
Yıkayan oydu mürekkep lekeli parmaklarımı.
Akşam biraz geciksem yollara düşerdi .
Sokağa çıkarken «Yavrucuğum üşütme» derdi.
Hemen bir kazak örerdi biraz boş kaldı mı.
Nasıl hatırlamam anacığım nasıl?
Bilirim yine kalbinde yerim anacığım.
Selam sana Kadınlar Günü İstanbul’dan.
Yeni dönmüşçesine bir akşam okuldan,
Vefalı ellerinden öperim anacığım.
Ümit Yaşar OĞUZCAN
Yolun ışık olsun sevgili Ümit Yaşar.
02/03/2010