​ Dünyada bir yerdeyim... / Müzik / Milliyet Blog
Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

28 Haziran '07

 
Kategori
Müzik
 

Dünyada bir yerdeyim...

KEŞKE KAZIM KOYUNCU İLE MÜZİĞİNE, SOLUĞUNA, YAŞAMINA DAİR BİR ROPÖRTAJ OLSAYDI BU AMA...

Kazım Koyuncu... Karadeniz' in o vazgeçilmez uşağı. Bir gün öğrendik ki vazgeçilmezliği kelimelerdeymiş, şarkılarındaymış. Vazgeçtik ondan. Yani vazgeçirildik onu nefes alırken ve sonrasında nefesini bırakırken görmekten.

KOnserleriydi ona dair hatırladıklarımız arasında olan. Ve sonrasında başından dökülen saçların göstergesi olan o kAnser hastalığı... Saçları dökülmüştü kAnser olduğunda ama kOnserlerine çıktı. Grup arkadaşları da Kazım'ın saçsızlığına özenmişçesine kestiler kökünden kendi saçlarını. Ve süpriz işte... Hatırlayanınız vardır; sahneye bir çıktılar ki hepsinin saçları kazılmış. Biri makassız döktü saçlarını, bir çoğu da makasla. Kazım Koyuncu kOnser alanında belki de en dramatik ve en muhteşem dostluğunu yaşıyordu; yaşamına belki de çeyrekten çok daha az kala.

Ve veda ettik ona. 25'e vurmuşken ay ve ay'ın Haziran olduğu 2005'te. O gün hayatın çabuk geçen halini gördük bedeninde. Bu kadar çabuk olmamalıydı diyerek. Yetmemişti dünyada dolaştığı 33 yıl bize. Ama bir baktık ki "DÜNYADA BİR YERDEYİM BEN" diye seslendi bir müzik plaktan bize. yaşamını terketti ama sanki yeniden kaldığı yerden devam ediyormuşçasına bir bir atmaya başlamıştı zamanı.

Ölmeden yaptığı bestelerine biz o ölüncede ulaştık. Ve dedim ki; "insan öldükten sonra sesini böyle duyurabilir. Daha güzeli var mıdır ki...? Keşke yerinde olabilseydim..." derken sesimi bir dostum kesti "belki o da senin yerinde olmak isterdi şimdi yaşamak adına..." dedi. Diyorum ki; o, bu değil de en güzeli kendi yaşamını yaşayabilmek ve yaşatabilmekti en güzelinden ölümüne kaç çeyreğinin kaldığını bilmeden. Kazım Koyuncu gibi...

Tanımasam da kişisel olarak Kazım Koyuncu'yu geride bıraktığı onca şeylerin karşısında eğilerek "dünyamızda bir yerdesin" diyorum. Onu dünyasında hisseden herkes adına...
Hayatın çabuk geçen haline karşılık "işte gidiyorum" derken ve gitmişken işte; bundan tam iki yıl önce; onu hala alkışlayan ve bundan öte de alkışlayacak insanlar olacak. Çünkü onun topladıkları çıkardıklarından çok daha fazla, hele ki böldükleri çarptıklarından çok daha az ve elinde kalanlar ve şimdisinde elindekilerini bize bırakan iyi bir müzik adamıydı o. ..

Ve seni alkışlayarak diyoruz ki; " DÜNYADA BİR YERDESİN" "İŞTE GİDİYORUM DESEN DE..."

 
Toplam blog
: 2
: 542
Kayıt tarihi
: 14.01.07
 
 

Uludağ Üniversitesi 4.5'inci sınıf öğrencisi ve öğrenciliğimin son Demleri......