1991 yılının Mart'ın 15 inde bir Perşembe akşamı saat: 17.30 da İzmir Konak Doğum Hastanesi'nde ağlama seslerim karışmış bu İzmir sesleri arasına. Ve yaşantımı birçok İzmirli'nin varoş mahallesi de..
Bazen öyle bir duygu deryasına düşer ki insan ne olduğunu, nasıl olduğunu sorgulamaksızın yaşar. Zaman zaman çılgınlıklara meyil verenin sadece gülüş ve sevişten gelen olduğunu düşünür ve düşündürü..
İnsan nasıl ki uykuyu alamadığı zaman gün içinde yatıp kalkıyor aynı öyle işte bu durumda. Uykunu alman gerekiyor dirençli olman için. İnsan da öyledir sustuklarını bir konuşmaya başladı mı d..
Her şey konunun bir açılış şekli vardır. Ummadığın sorulardan hiç beklemediğin cevaplara maruz kalırsın. Ki genellikle hep bir taraf kırıcı olur ya da kırıcı olduğu düşünülür, Diğer taraf h..
Kime sorsanız vardır illa ki bir ardına bakmadan çekip gideni. Susmalarında gizli cümleleri, ağlamalarında kalmak için çaba göstermeleri. Ne giden mutlu olur yolculukta, ne kalan sevinir gideni yol..
"Bir serüvendi seni sevişim. Bir anlık duygunun kahramanlığı yaşıyordum, bir anda tahtında buldum kendimi. Hayata büyük serzeniş içinde bakıyor, umursamaz tavırlar sergiliyordum. Gençtim herkesin d..
Bir bahanedir özlemleri gidermek için söylenilen şeyler.. Mesela sesine, kokusuna bir çok şeye sebep vardır da bir tek şu kahrolası sevgiyi gizleyeme yoktur. Ne olursa olsun belli eder ve edersini..
Her gün çaresizce beklenir o gelecek insanın, günü. Ha bugün ha yarınlarla geçer ömür bir süre. Zaman alışmamayı öğretse de alışırsın. Beklersin, sabredemez ulaşırsın. Genellikle olanlar aynıdır...
Bugün "12 Eylül" Babam.. Siz hiç babanızı kaybettikten sonra, en acı günüyle andınız mı? Ben andım. Dinlediklerim,duyduklarım ve okuduklarım epeyce yetmişti bana. Ya..
Zaman dedikleri şu ilacın artık vücuduma işlemesine ne kadar var. Beynimi ve yüreğimin hükmüne daha ne bekliyor. Oysa ben bir türlü zamanın ilaç olduğuna inanmayandım. İnsan çaresiz kalınca nel..
Radyo programcısı ve İzmir Eylül Universitesi Metalurji Malzeme ve Mühendisliği okumaktayım. Di..
