Kar yağıyor Lâçinlere Rüzgâr alaz soluyor, yırtıyor tenimi Her teli buz saçlarımın Alnımda acılar derin çizgi Üşüyorum Sarıldım dost diye gölgelere Sırt..
Sevda gözlü hemşirem sür canıma alkollü pamuk zerk et ilacı acısını al sancıyan yerim eksikliklerin çetelesini tutar… Bilirler Kadın anam huzura durm..
Bi kızgın bulutuz fırtına vakti “ sallanırız “ yediden yetmişe dökeriz büllü yara her şafakta KALK BORUSU çaldığında çıplak geldik çıplak gideriz ..
Komşu Hatice teyzenin çatısı Kızıl kırık kiremitler Kilitli kapılar, yorganın altı Ten tende ediyor fütursuzca bayram Ağarmadan gün Can yakıyor Can Dikleni..
"Hani Dünya Kocamandı" Sığamadık bir ceviz kabuğuna Bir köhne limanda hep bekler birileri Birilerinin arkalarında bıraktığı Irmaklardır gözyaşları Giden gitmişti..
Küser güneş damlara çöker karabasan kazan karası ağı zaman yedi kat dibe batan hülyalar aşkın ayak seslerine tutunmuş ayrılık bitap bir adım kalsın der yüreğinde..
Kılıç pabuçlu belki de olanaksızı olanaklı kılan en sanatkâr hüzünlü duygudur AYRILIK... Oya ağacı yavrum Yüreğimde Mart dokuzu Heykelci kalemi Oylumlu Hıçkı..
Kırgınım... Kırgın... Bir dal parçası gibi Tam ortasından kırık... Yaşıyorum... Her sabah bir yelkenli ayrılıyor limandan “ Vira Bismillah” Deniz çılgı..
Yüreğime düştü...düşer düşer “fakirin pırlantası yıldızlar” kilimlerin üstünde oynayan -sonsuzluğun gülleri mavi - benli çocuklar döner sabırla yel değirmeninin çarkları..
Düşü olmayan Düz duvara tırmanma Çocuk Hangi dala konsan el pençe durma Limanda çıngırak gemi leşleri Cephe düşkünü Güz çiğdemi geçmiş geçenler Bu kahr..
Aklınla, kalbinle insanlık davası peşinde koşturan bir insan. Okur-yazar... ..
