şu vakit oldu İstanbul aynı ben aynı... ..
sizin oralara da yağdı mı bilmem de yağmur yağdı buralara bazısı şemsiyenin altına saklandı ben hiç saklanmadım... ..
akıllıyla deli arasında mutlulukla mutsuzluk arasında ağlamakla gülmek arasında incecik bir çizgi var... ..
şakacı bir günü daha bitirdik hiç şakası yoktu bitti gitti... ..
renkli camlı kocaman çerçeveli atgözlüğü aldım meğer dünya ne güzelmiş ortalık güllük gülistanlık tutmayın beni mutluluğun resmini çizeceğim... ..
'bir resmin bile yok ne diyeyim' canın sağolsun... ..
'korkmak, insani bir reflekstir aşırı korkaklık bencilliktir' gözümü kararttım... ..
komik bi' şekilde herkesin, önemli gün ve haftası başka değerlisi başka... ..
ayakkabımın bağı düğmük oldu... ..
sabah karakedi görmüştüm ama önümden geçmemişti merdiven altından da geçmemiştim 'bu olanların bir anlamı olmalı...' ..
Hayatı ciddiye almam, emeği çok ciddiye alırım. Dünyanın en vazgeçilmez üçlüsü; çocuklar, çiçek..