Ben yok değilim ki zaten hep varım Kapıyı çaldığın an bil ki kapıdayım Sen sen değil isen o zaman nafile Boşuna çalma kapımı kapı duvarım. ..
( Özdemir Asaf’ın bıraktığı yerden.) … Bu akşamki Ziyafet sofrasına Kendi kendimi de Davet ettim. Birlikte olalım diye...
167 Kavanozun içinde Büzüşmüş üzgün halde Kurşun kalemler. 168 Masada defter. Kurşun kalemlere hasret Çaresiz günler. 169 Dak..
Rahat battı geç bakalım o sayfayı Hala yutuyorsun haram lokmayı Kıvranıp durma aç da görelim Çıkar artık ağzındaki şu baklayı. ..
Her yerde çalınıyor gibi durmadan sazlar Hepsi zevki sefada toplanmış madrabazlar Sanal bir mutluluk sarmış sanki cümle âlemi Nafile çırpınsa da sessizce yolunuyor kazlar. ..
Tek başıma Çeşme Ilıca’ya gittim Bu Çarşamba yine. Baktım kendim..! Peşim sıra gelmiş kendi kendine... ..
165 Kulaksa kulak Burnunu ellemeli Gözler sürmeli… 166 Derinden derin Sırtında benek benler Güncesi ürkek. ..
İki ileri bir geri, hep azar azar Güzelim has bahçeler, tarumar Bu dünyanı kaptırmışsın bi kere Öbür dünya senin olsa ne yazar. ..
Bunca yıl hep baktım da Gittikçe dinçleşmişim Her bir Ekim’de yeniden Bir yaş daha geçleşmişim… ..
………..( Yunus Emre misali) Abdal ozan Neşat Ertaş ölmüş diyeler Şimdi anında duyrulup anında duyalar Ne mutlu ki aşk türküleri ile yuyalar Başı dik gönlü halk için ç..
Teknik ressamlıkla geçen çalışma hayatımdan sonra emekliliğini yaşayan bir kız ve bir erkek çocuk..