hüzünlü bir melodi çalıyor gaipten ney sesi geliyor kahrından ağlıyor sanki ateşte kavrulurcasına belki de çalan ağlıyordur kimbilir..
börtüye böceğe verdim kendimi şiir diye okutmayan ne olsun sevgiymiş aşkmış nereye kadar ayrılık sokakta buluştu hepsi..
hava birden soğudu her yalancı şey gibi yalancı bahar da bitti öyle ki izmir’e bile kar yağdı izmir üşüdü..
yağmur yağacak dediler yağdı kar yağacak dediler yağdı ‘gökten yağmur değil sevgiler yağsın’ deseler yağar mı sevgi kuşun kanadında mı..
her radyoda aşk şarkısı şarkı yalan söz yalan geçti ömrün baharı aldığım nefes yalan..
havadan da yazarım havaya da yazarım sudan da yazarım suya yazı da yazarım bazen de yazmam..
hep mi yanlış anladım hiç doğru yapmadım mı hem türkçe hem matematik ikisinden de kaldım mı..
yol mu uzak yollar mı yolda tuzaklar var mı kalan mı yalnız giden mi bu felsefe biter mi bu tilkiler gider mi ‘tanrım beni baştan yarat’..
durmak için durak arama aklının dur dediği yerde dur gitmek için sebep arama kendinden gitme yeter..
beni örnek alma örnek değilim mükemmel olmak gibi bir misyonum yok bazen şair olurum kimi zaman deli bu sadece bir özeleştiri..
Hayatı ciddiye almam, emeği çok ciddiye alırım. Dünyanın en vazgeçilmez üçlüsü; çocuklar, çiçek..
