Bir yerden sonra yama tutmuyor sökükler Kandırılıp duruyor yaralı yürekler Değişen hiç bir şey yok der durur dudaklar Anlamaz, anlamaz ki seni gurbet eller Örtmeye çalıştıkça savr..
Yüreğim yangın yeri İçim çıfıt çarşısı Karmakarışık kafam Zorlanıyorum anlamakta Neden diye sormaktan yorgunum Hayatı yaşanılmaz kılan tutumun Yavaş yavaş bitiriyor beni<..
Beş saate yakın yolculuktan sonra varıyoruz hayallerimizde tasavvur ettiğimiz, büyülü şehre. Eiffel karşımızda. Pek bir şeye benzetemiyorum demir yığınından ibaret bu kuleyi. Şehir soğuk görünüyor gö..
Pamuk yumuşaklığında gökyüzü. Sanki şeffaf bir plakanın üzerine öbek öbek yerleştirilmiş gibi. İlk bakışta Pamukkale’nin traverterlerini hatırlattı bana. Ayakkabılarımı çıkarıp yürümek geldi içimden b..
“Ey hayat uzat ellerini Düşenin de dostu olduğunu Göster onlara kadere inat. İnandır yaşanacak şeyler kaldığına.” Kenan hastanede kalmıştı hem işlemlerle ilgilenmek hem de Suphi Bey..
“Alınyazısı yaktın canımı Silsem mümkün olsa da yaşananları Acıların en büyüğüymüş kaderim Ne yapsam da duysan sesimi.” “Anneciğim kurtar beni. Gitmek istemiyorum.” sesi yankılanıyor..
Kahvaltı sofrası bahçeye kurulmuştu yine. Akşamki neşelerinden pek bir şey kaybetmemişlerdi. Fulya’nın akşam sorduğu soruyu aklından çıkaramıyordu Nisan. Bakışları Kenan’a kaydığında onu sürekli kendi..
ARTIK FARK ETMEZ 24.BÖLÜM Rüçhan’ın kullandığı araba kiraz ve yenidünya ağaçlarının arasından ilerleyerek İznik’e varmıştı. İznik Gölü’nün hemen karşısında bir restorantta soluklanmak için d..
Bahçe kapısına doğru ilerliyordu Fulya dedesinin elinden tutmuş bir şekilde ki Nisan’ın telefonu çaldı. Telefonun sesiyle birlikte yüreğinin boşaldığını hissetti. Babası ile göz göze geldi..
22.BÖLÜM Kenan Ankara’ya döner dönmez tüm hastaneleri araştırmış, Fecri’nin durumunu öğrenmiş ve Nisan’a edindiği bilgileri aktarmıştı. Sık sık Emel ile de görüşüyorlardı telefonda. Yüz yüze der..
Ankara'da doğdum. İlk, orta, lise ve üniversite eğitimimi Ankara'da tamamladım. AÜİF iş idaresi b..
