Ben çocukken… Aslında hiç sevmem ben demeyi de. Ne yazık ki yanımda kimse yok, biz diyemiyorum… Ama bir de kendim var ya bilmem ki biz denir mi? Neyse… Ben..
(Kısa şiirler) 40 Dede. Kiş demez denize girersin Şimdi yatak döşek yatansın Birde Acı patlıcanı kırağı çalmaz dersin. 41 D..
……..( Orhan veli gibi) * Ne hikmetse bu aralar Havada Yaygın bir nefret Ve de sinsi bir kin Birikim. Böyle havalarda hep Sol ayağımın..
Rüzgâr öyle sert esiyor ki Parçalıyor bulutları Da..! Boşuna. MB. de, sevgili Nedim Üstün “Asıl işim Yaşamı okşamak” Diyor. ..
…kısa şiirler) * 37 Dede: Somurtup durma Mutlu olmaya baksana Daha ayın başı. * 38 Dede: Yeter artık Kalk bi..
34 Dede: Bir kere de beni dinle Sen çocuk ol ben dede Bıktım küçük olmaktan. 35 Dede: Şimdi ben büyüğüm ya Doğru yatağa..
Demedi deme Hatırla? Y..
Sen: Kendin gibi, öyleydin Tamı tamına… Bas baya kendindin işte Tıpkı bencileyin, Ve de herkes gibi... Bunca yıl, habire Sen yazdın da yazgın..
Sen; Kar, kış kıyamet Üşüdüm deyip İstanbul’dan ( Gözünü seveyim senin İzmir) Deyip kaçarmısın? Bir de ne göreyim! Gökte durmadan davullar
Gözlerim ağrısa da Yanımda uzanan boğaz Ve Hem de güpegündüz Yüreğime çöken Kandilliden Anadoluhisarı’na Soğuk bir kış günü Üşüyen ..
Teknik ressamlıkla geçen çalışma hayatımdan sonra emekliliğini yaşayan bir kız ve bir erkek çocuk..
