Şekercim yine durup dururken bir taş attı durgun denize. Dalga dalga kızmış söyleniyor hem bana hem hayata.“Akşamsefaları açarken doğmuşsunuz siz…Gözlerinizin çukurlarına dolmuş o akşamsefalar..
Şekercim esip geçti yine penceremden.. Bakın neler söylüyor kulağıma..Paslanmış bir yenilmezliğim vardı…Kum grisi savaşlardan çıkmış, usanmış, biraz yaşlı…Anlık sevinçler için feda edilm..
Hüzün bastı. Dellendim yine durup dururken. Öyle takılmışım ki gökyüzüne çayım soğumuş unutmuşum. Kaybolmuşum.. Unutmuşum seni bile. İki arada bir derede iki bestem arası gidip gelmişim gökyüz..
