Beyazlığın karanlık kucağında ölüm… ZİGANA Doğanın çağrısına kulak veririz kentlerimizde, dağlarımızdan kopup bize gelen soğuk rüzgarların uğultusuyla… Yollarımız, sevgililerimizin köpürtt..
Heybemdekileri döküyorum ardım sıra Ay ışığı pırıltılarında gördüklerime dokunarak dönebileyim diye. Hani vardır ya o ünlü masal “Hansel ve Gretel” misali… Bir parça sadelik atıyorum ..
Kalbimdekileri döküyorum ardım sıra, Zirvesine dokunduğum her yüce dağın uçsuz bucaksız manzarasını izlerken… Bir parça insanlık atıyorum altın kalbinden, Bir parça mertlik atıyorum çelik ba..
