Bir çok şeyi yeniden sorgulamalıyım: Yaşamayı, dostlarımı, akan göz yaşlarımı. Kalemi alıp yazacağım sırada, zamanın gerçekten doğru olup olmadığını düşünmek ve en dinamik sözcükleri seçmek, yarar..
Sabah uyandığımda bütün vücudumun ağrıdığını farkettim. Rüyalarım yorucuydu. Rahmetli babacığımı gördüm, heyecanla ellerini tuttum ama hiç konuşamadım. Daha sonra, hep gitmek istediğim büyük kentler..
Sonbaharın ayak sesleri … Yeşilden sarıya, sarıdan toprak rengine geçilecek. Gücünü yitirip solan, esintilerde dağılmayı bekleyen her yaprak ölümle tanışacak.Mevsimsiz dökülen, yeri doldurulama..
Geçmişte İzmir - Alsancak ’ta bir resim sergisini geziyordum. Sergi soyut çalışmalardan oluşuyordu. İçeride insanı dinlendiren çok hafif, hoş bir müzik. Resimlerin arasında, uzaktan boş bırakılm..
Saatimi sekize kurmuştum, ama çok daha önce uyandım. Pencereden içeri süzülen günün ilk ışıklarıyla sorumluluklarımı anımsayarak kalktım, çay koydum ve kahvaltı yaptım. Gözlerimi gökyüzüne dikerek b..
Kalem, beyaz bir kağıdın üzerinde dolaşmaya başladığı andan itibaren, ben öncelikle kendi vicdanıma karşı sorumluyum. Site yönetimine ve resmi makamlara karşı da sorumluyum. Fakat bu sorumluluklarım..
Hüseyin Evcil, 1959 yılında köklü bir ailenin tek çocuğu olarak, İzmir’in Tire İlçesinde doğdu. 12 yaşında annesini kaybetti ve sürekli babasıyla birlikte aynı evde kaldı. Babası, hem arkadaşı hem ..
- Akıldan, tarihten, sanattan yoksun bir insan, rasgele bir canlıdan daha değersizdir.- Umutsuz manzaraları görmemek için gözlerini kapayanlarla mutlu bir geleceğe ulaşılamaz. Gizli uçurumları ..