Dün sabah benim için sıradan bir iş gününün uykulu sabahıydı. Genelde evden çıktığım saat, kalabalık bir sitede oturmama rağmen, kimseyi görmediğim, kendi başıma usulca kayıp gidebildiğim kadar erk..
Hatırlıyorum; ergenlik çağımda için için isyan ederdim çoğu genç gibi.. Neden ben bu hayatı yaşıyorum, neden ben bu ailenin çocuğuyum, neden benim annem böyle, neden benim babam böyle, neden, ned..
Tesadüflerden hayatı keşfe giden yolda yaşadığım belki de en çarpıcı anımı paylaşmak istiyorum sizinle. Gençlik yıllarını saymazsak belki de hayatımın en zor, en karmaşık, en depresif dönemini geçir..
