Oldukça yağmurlu bir sabaha uyandım, yağmuru sevip sevmediğimi düşündüm. Sevmiyorum sanrım. Yağmurun sesini dinlerken henüz ortaokul sıralarındayken öğrendiğim Tevfik Fikret’in yağmur şiirini mırıl..
Aşk kendinden kaçmak değil sevgili, kendini bulmaktır. Yeşil yapraklar arkasından kaçamak korkak bakışların ele veriyor kaçak yüreğini. Teslim alamıyor ellerin yüreğimi. Kendimden saklanıyo..