Yağmurlar başlayınca hüzünlü yalnızlık duygusu şehrin ara sokaklarını çoktan ele geçiriyor. Yıllar önce yağmurlar başladımı hüzünlü bir aşık sanırdım kendimi.. Uydurma kederler yaratıp İstanbul manzar..
Bazen kendinizi hiç korkmadan bir kenara bırakıyorsunuz ve başkalarının kusurlarını kırılganlık olarak algılıyorsunuz.. Hiç vazgeçmeden sevmeye devam etmiş olmak.. Yalnızca ona duyduğunuz sevgiyle ken..
Bir kıyıdan baktım dünyayaellerimde tuz, avucumda sedefbir mavilik, bir açıklıközgürlük hasretiyüreğime vuruyornerede, nerede insanlar?dünyayı güzellik kurtaracakbir ins..
Güneş randevularına geç kalıyor..Kendime vermiş olduğum randevuların hiçbirine katılmadığım aklıma geliyor. Ne büyük telaş bu.. Dünya telaşı.Herşey zamanında olmalı.Milim geç kalmamalı.Off ne büyü..
Herşey farklı bugün. Ne kadar üzülmem desem de. Üzülmenin de bir vakti var.. Ne kadar da düşlemem desem de yalnızlığı. Görmem desem de seni... Gönlüm seni soruyor, itiraf etmese de senin bakışlarını ..
Mis kokulu bir sabaha uyanmışım seninle. Hemen hazırlanıp sokağa çıkıyorum. 10-15 dakika sonra taş fırın simit'leri satan amcanın yanına varıyorum. Hemen tanıyor beni. Malum her sabah işe giderken çıt..
Bir sabah kalktığımda; her sabah yüzümü yıkadığım lavabonun değiştiğini çok zaman sonra anlayacağım. Yeni bir başlangıca alışmaya çalışırken, her şeyin değiştiğini artık eskisi gibi olmayacağını geçt..
Kelimeler ne kadar fazla çıkarsa, o kadar anlatamıyorum anlatmak istediklerimi. Konuştukça herşey daha bir karmaşıklaşıyor. Cümlelerim ne kadar uzarsa o kadar uzaklaşıyor anlamından. Anlatmak istediğ..
Hani kurallarının esiri olacaktın ? Hani duygularını yaşamayacaktın, söz vermiştin kendine.. Bir yarayı daha kaldıramazdı bu yürek.. Ne oldu şimdi? Ne değişti. Duygularınmıydı han..
Hüzünlü olabileceklerini tahmin ediyorum... ama kuşkusuz devam edeceklerdir yaşamaya..ahh beyaz orkidem, zezem...Çiçeklerim bensiz kalınca küsecekler yaşama.. suyunu alıp güneş ışınını almala..
