Söylesene anne, beni duyuyor musun? Neden korkuyorum ben? Babam nerede benim? Neden eksik bazı şeyler hala? Ne zaman tamam oldu ki zaten her şey, şimdi tamam olsun, öyle mi? Allah k..
Bütün babaların ve anaların, en güzel düşü çocukların iyi bir yaşama kavuşmalarıydı. Kardeşler hep birbirlerini merak ediyordu. Hep hasret bizimleydi bu koca şehirde. Bu kent kocamandı ama sokakla..
Hiç unutmam, okuldan ne zaman eve dönsem annemi okul bahçesinde çapa yaparken bulurdum. Annem, o güzel kadın, yorulmuş ve terlemiş olurdu. Yanaklarında, alnında bulgur bulgur ter taneleri görürdüm...
Söylesene, sen neyi hayal eder, neyi dilerdin o eylül gecelerinde kayan yıldızlardan. Şimdi sen de özlüyor musun geçmiş günlerini? Unutmak kolay değil bilirsin. Ayrılıklarda hep kavuşmanın umudu va..
Öğrencilik yıllarım bekâr odaların soğuk ve nemli duvarları arasında geçti. Evin duvarlarını renkli gazetelerle kaplamıştım. En çokta çıplak kadın fotoğrafı bulunan gazete sayfalarıyla... Ama babam..
Neden sık sık arayıp, önemli bir şey söylemeden telefonu kapattığımı sorma sevgilim. Senin iyi olduğunu bilmem, gülen sesini duymam, bir merhaba demem bana öylesine iyi geliyor ki, anlatamam. Sen o..
Sen olmazsan olmazdı kadınım. Hep ağlasan da, bizi güldüren yinesendin. Hep yanımızdaydın sen. Fırtınalı havalarda sığınabildiğimiz liman gibiydi kollarının arası. Bir yan bakışın, bir gülümseyişin..
Hayat bir merdivende yürümek gibiydi. Hangi basamağın kırık ya da çatlak olduğunu bilmeden tırmandığımız, kimi zaman düşüp yaralandığımız, kimi zaman yaraladığımız bir yolculuktu yaşam…..
Gurbetin vermiş olduğu yalnızlık duygusu hepimizde var. Bu kentin sokakları yüreği yalnızlık hüzünleriyle dolu insanlarla dolu. .. Bu kentte yaşamanın bedeli belki de bu yük. ..
