Satır satır yazabilirsin onları. Bitmeden ağaran, gün ışıklarını. Temizmiş- kirliymiş, yoksulmuş veya varlıklı. Düşmesinler istersin, acımasınlar. Anne ayrılışlarında, ağlamasınlar. En dar zamanla..
Öyle sanıldığı kadar az değildir umutlarım. Küçük evrenlerim vardır, adları hep aynı olan. Öğretmenim ben. Kimi zaman çocukluğumun şarkılarıdırlar. Kimi zamansa, yutkunamadığım düğümlerim. Sonsuz ha..
Bir çocuk seversin; gözleri bir yere, bir sana bakan ve pencereler ardında onu yalnız bırakıp gideni arayan. Bağlanırsın. Bir çocuk seversin, tek onunla oturmayı seven, saçlarını herkesin farkettiğ..
Hiç ölümden korkmamıştım ben. Bugünse yaşam diliyorum kendime. Yine dingin, yine sadece bizle... Niye ağladın ki? Neden anlaştık kızımla bu belirsizliği? Koşup ardımdan, eğilip niye dokundu..
