Özlemek, yaşarken her nefes alışımızda içimizden bir şeyler götüren, bir şeylerin eksikliğini hissettiren, kalabalık yalnızlığımızın en yakın arkadaşı ve o tarifi zor duygu... Alışageldiğimiz ha..
Bir renk düşünüyorum duygularımızı anlatacak, hislerimizi açıklamamıza yardım ederken sırrını, gizemini içimde saklayacak. Öyle bir renk olmalı ki bu, her duruma, her koşula, üzüntü, sevinç, ..
Doğduğumuz andan itibaren bize yakıştırılan bir kimlikle büyüme çabasındayız. “Ben” duygusunu belki de daha o ilk saatlerimizde alıyor ve öyle bir içimize sindiriyoruz ki; büyüyüp yetişkin bireyler..
Koşturuyoruz, delicesine.... dur durak beklemeden, hep bir sonraki adımımızın derdinde hayatı nasıl yaşadığımızı bilemeden. Gün oluyor, sabah başlayan curcuna günlük hayatın vazgeçilmez gerekler..
Siz hiç yolda yürürken, karşınızdan gelen herhangi bir insanın yerinde olmak isteyecek kadar bunalıma düştünüz mü? Kendinizden, kimliğinizden ve her şeyden önemlisi yaşadıklarınızdan kurtulmak ad..
Yalnızlık öyle bir kavramdır ki... Gerçek yalnızlığı yaşamadan tatmadan anlamak da anlatmak kadar zor gelir insana. Günler geceler boyu duyguların birbiri ile çarpışır durur sanki hiç bitmeyecekmiş..
Gözyaşlarımız hesapsız, çocukça bir masumlukla gözlerimizden usul usul süzülüp bir sicim misali yanaklarımızdan akmaya başlarken; içimizdeki gri karamsar bulutları da bir bilinmeyene doğru alıp gö..
Hayatımızın hangi evresinde olursak olalım, korkularımızda bizimle beraberdir. Doğduğumuz andan itibaren bize eşlik etmeye başlar, bizimle hayat bulur, bizimle büyür ve bizimle hayata veda eder...
Yapısı, konumu, tipi ve yeri ne olursa olsun bizi içine alan; korunmasızlığımızdan kurtaran, acımıza, üzüntülerimize, sevinçlerimize, korkularımıza birebir eşlik eden dört duvarımız… Bazen ya..
Özel… Sadece dört harften oluşuyor ama tek başına taşıdığı anlam ne denli büyüktür aslında. Özel bir yaşam, özel eşyalar, özel bir mekan, özel bir müzik, özel aşklar, özel ilişkiler, özel ins..
