hep mi yanlış anladım hiç doğru yapmadım mı hem türkçe hem matematik ikisinden de kaldım mı..
havadan da yazarım havaya da yazarım sudan da yazarım suya yazı da yazarım bazen de yazmam..
her radyoda aşk şarkısı şarkı yalan söz yalan geçti ömrün baharı aldığım nefes yalan..
yağmur yağacak dediler yağdı kar yağacak dediler yağdı ‘gökten yağmur değil sevgiler yağsın’ deseler yağar mı sevgi kuşun kanadında mı..
hava birden soğudu her yalancı şey gibi yalancı bahar da bitti öyle ki izmir’e bile kar yağdı izmir üşüdü..
börtüye böceğe verdim kendimi şiir diye okutmayan ne olsun sevgiymiş aşkmış nereye kadar ayrılık sokakta buluştu hepsi..
hüzünlü bir melodi çalıyor gaipten ney sesi geliyor kahrından ağlıyor sanki ateşte kavrulurcasına belki de çalan ağlıyordur kimbilir..
yılbaşı ağacı süsü ne kadar yalnızsa anlamsızsa neden orada olduğundan bihaberse ışıl ışıl yanıyorsa artık ne diliyorsa..
şiir üzgün olunca okuyan hüzünleniyor mutlu sonla bitince türk filmine dönüyor kimse üzülmesin diye özgün şiir çıkıyor..
üzgün olmak acıyı hafifletmiyor herşeyi bilmek sorunu çözmüyor pişman olmak bi halta yaramıyor..
