Bu gece bir şiir okundu telimden Şiir gibi kesti meyhanemin ahengini İlk duyguydu bu yaşadığım O ana kadarki bütün aşklarda Bana unutmak istemediklerimi değil Beni unu..
Oy yüreğim benim Senden ağrım oluyor diye Ne senden vazgeçebilirim Nede seni ağrın olmasın diye sevebilirim Ben hep seninle olurum Seninle ölürüm Çünkü ben senle varım..
Zamana bırak kendini Aksın zaman seninle Sen seyret öylece Sadece geçmesini bekle Sana yol vermeyenlere… Bak neler oluyor sonra ..
Gecemde Sen... Hani gecemdin Mor düşlerimin içinde Saramadığım umudum… Hani hep olacaktın Zamana kalmadan Yaşayacaktım ..
Her şeye razı gelmiş şükreden değil İsyankâr üstüne baş kaldırmış göğüslerinle gel Gel bana ey nurlu cananım gel ki bileyim bende arzularını Gelen sen ol yete..
Perdeler indiğinde aktörler görünür sadece Ama asıl aktörleri sahneleyen oyundur önemli olan Onu yazan kimdir?... O hiç düşünülmüyor ve bilinmiyor o an için Sonra mı? Sonra..
Aşk insanı farklı olmalı ve saplanıp kalmamalıdır hayatın ayrıntılarında Bütün farklılıkları ve tatları yaşayarak keşfetmelidir Çünkü bilmelidir ki böyle mutlu edebilir kendini ancak ..
Ben yokken sen varsın Ben varken sen yoksun O zaman demek ki benim yokluğumdur seni var eden Ya da benim varlığımdır Yoksa eğer sende sen olsaydın benim gibi ..
Okyanusta belirsiz yerlerden esen bir rüzgâra yelken açtı yüreğim Ya yelkenleri indirecek Ya da alabora olacak Gayri neyliye bilir ki Esen rüzgârın yönünü bulmayınca..
Sevdiysen eğer Üzülme sen Bekle bir günü Mutlaka ama mutlaka Anlaşılacaksın sen Sevilen tarafından… Unutma Bu hep böyle olmuştur Deva..
