Ben senin en çok gözlerini sevdim. Kâh çocukça huzur dolu mavi, kâh inadına sevgi dolu yeşil… Aydınlıklar, esenlikler, mutluluklar... Hiç bir göz senin gözlerin kadar anlamlı değildi oğul... ..
Deli, deli esen seher yeli gibi, Bazen çok sakin, bazen fırtına gibi, Coşup, çağlayan nehir seli gibi, Geçip, gidiyor ömür dediğin şey. ..
En sevdiğim mevsimdeyiz Yağmurlu sonbahar ve ben Saymadım neler uğurladık Ortak anılarımız olmadığından... Bu yüzden üzülmedim Bitti diye kocaman bir yaz Denize fısıldadığım..
Bu sabah yağmur var Kilyos da, Sokaklar ıslak, gökyüzü hüzünlü, Gözlerimden yüreğime yağıyor mübarek Gözlerim bulut, kirpiklerim damla, Döküldükçe doluyor, boşalıyor gönlüm..
Çocukken kötü rüyalar gördüğümüzde Suya anlat derdi büyüklerimiz. Suya anlatırdık, Akıp giderdi kötü rüyalarımız. Sokaklarımız vardı çünkü Kuytuların da saklambaç oyn..
Üzülmek mi ? Niye ? Hayat dediğimiz bir yapboz Birileri dizdikçe parçaları Başka birisi bozabilir elbet Önemli olan farklı olmak değil Daha da önemlisi farkında ..
Yazabilseydim mutluluğun resmini, Beyaz sayfalara satır, satır. Ve bir acı kahvemizi içseydik. Anlatsaydık O günlerden, geçmişten, gelecekten, Ne günler biterdi, Ne geceler…..
Sana söz mutlu olacağım anne Senin küçük oğlun asla yıkılmaz Düşse de gözyaşım yazılarıma Onlar yüzümde çizgi bırakmaz Elbette seni ben çok sevdim… Asla kırılm..
Hayat birçok çekmeceli dolap gibi aslında Ne kadar kıyafet, o kadar çok askıya ihtiyaç duyarız Hayat bazen düzenli bir dolap şeklini alır Bazen her şey birbiri..
Ne anlamı var şiirlerimin? Yazamıyorsam içimdekileri. Ne anlamı var yazmanın? Duygularım anlaşılmıyorsa, Yapamıyorsam bildiklerimi. Ne anlamı var kelimeler..
