Her seferinde tekrar asiliyorum kureklere Dalgalarinda sallanip Kirpiklerinde uyuklayacagim Bir ada icin ..
Dağılmış Yalnızlığımı Tarıyorum Tıslıyor zaman Kıyısında duruyorum Dudaklarının Övgüye değer düşmelerim Pul pul dökülüyorum ..
Acıyla tütsülenip Gülüsümüzü öğüttük Aynalarda Bir öpucük Yıkıyabilirdi Tutkularımızi ..
Telvesinden öpüyorum Dökülüyor masaya gölgeler Sussak Ayılabilirdik aynalarda ..
Gözlerimin akı Damar damar Kurumaya yüz tumuş ağaçlar gibi ..
Şiirdir aslında bütün kadınlar Ama coğu Düşürüp en ucarı dizelerini Atasözü olurlar ..
Yağmur yağıyor dışarıda Islanıyor medusanın sacları Taşlaşıyor ruhum Çöküyorum Sarnıcın dibine Tüm şehir susuyor ..