İçkiden ne zaman kaldı leyla’yı sevmeye ne de zamansız evime ekmek götürmeye itti, çakaldı, sırtlandı, daldık konuşmaya konuştukça utandık bir şey söylemeye.....
Tanrım ne çok sevdim vurgun kadınları, körpe rüzgarları dökülmüş yaprakları geçen mevsim ben miydim bu şehir ve babam kokan sokaklar yağmurlar, haksız ayrılıklar ben miydim t..
Bazen sevdiğimiz artarhatta gözlerimize batar bakınca bir serzenişle kaybederiz gül mevsimi çatınca oysa bir akşamüstüdür hayat bir güneş doğumudur uyanınca hatta bir çocukluk ..
Hesabını iyi yapacaksın ayrılığa hazır olacaksın her an ayakların sokaklara düşmemeli hemen kaçacaksın ellerinden gözlerin güneşi beklememeli dudaklarını tanıma yol al..
