Uykusuz Anneler Kulübü'nün kurucularından ve açık ara şampiyonlarından biri olarak günün birinde böyle bir yazı yazacağımı tahmin etmezdim. Dua ediyordum 'o günleri göreyim' diye ama bu kadar çabuk..
Biz o dönemi tam olarak atlatabildik mi bilmiyorum ama eskiye oranla hayatımız çok farklı, çok daha keyifli, çok daha düzenli. 2 yaş sendromunu uzun uzun anlatmayacağım. Daha uzun uzun ya..
Geçen gün günü uzun bir süre çoluk çocuk gidilebilen bir kafede tek başımaydım. Önümde bilgisayarım güya iş yapacağım ama gelen geçene bakmaktan, diğer anneleri seyretmekten iki satır yazamadığımı..
Oğlum 3 yaşında neredeyse. Günlerimiz sakin ve keyifli geçiyor. Küçük bir arkadaşım varmış gibi hissediyorum artık iyiden iyiye. Sohbet ediyoruz, şakalaşıyoruz. Espri bile yapıyor. Berab..
Bundan tam 6 ay önce şöyle bir yazı yazmışım: SORUYORUM SORUYORUM! 2 yaş sendromunun tepe noktasında, kendini kafese kapatılmış, tüm dünyadaki tek sorunlu anne benmişim gibi hissettiğim bir..
Erkek çocuğu olan bir anne olarak zaman zaman sıkıntılar yaşamıyor değilim. Kendi cinsimden olmayan birine tamamen yardımcı olamayacakmışım, onu anlayamayacakmışım gibi geliyor ç..
Öyledir. Hayalini kurduğumuz tek şey deliksiz uykudur. Emzirmek, meme ucunun acısı, bebeğin kolik olması, gazlı olması hiç önemli değildir. Uykusuzsan hayat zindandır san..
Büyüyorlar, üstüne üstlük zaman zaman ağrı çeke çeke. Geçen gün yorucu fakat çok eğlenceli bir günden sonra kolayca uyuyan Koray neredeyse bir saat bile geçmeden ağlayarak uyandı. Söylene ..
Kabullenin. Hepimiz yaşıyoruz o sıkıntılı zamanları. İlk birkaç ay, belki de bir sene boğulacak gibi oluyor insan. Çalışma hayatına dönün veya dönmeyin fark etmiyor üstelik. Her iki durumda..
Artık kabullenmek üzereyim, benim çocuğumun uyku ile sorunları var ve bu, bir günde düzelecek bir şey değil. Gece deliksiz uyusa, sabah erken kalkıyor. Akşam yatmak bilmeyen ben, sabah da kalkmak b..
