Adana’dan Kozan’a, Kozan’dan da Horzum Yaylası’na giderken öğle sonrasıydı. Sıcak bunaltıcı hava, daha Sırelif’i tırmanırken etkisini yavaş yavaş yitiriyordu. Aracın iklimlemesine de gerek yok, pen..
Ama asıl sorun, yaylaya gelindikten sonra başlardı! Sabahın altıbuçuk-yedisinde Kozan için çıkar, akşamüzeri de geri dönerdik! Bir cumartesi, pazar günleri Horzum’da kalırdık! O günler yazdığım bir..
İki dakkalık yol boyunca selamlaştıklarım, hal-hatır sorduklarım oldu. Fırının önünde on kişilik kuyruk oluşmuştu. Sıraya girdim. Sıradakilerden, kimi zaman ‘kuyruğu’ bozanlar olduğu üzerine yoruml..
Sabahın altısı… Menteşe Köyü’nün dağ tepelerine daha güneş düşmemiş. Geceden kalma karanlığın sessizliğe gömülüşünün tadıyla evden çıkıyoruz. Hafif bir esinti var havada. Üzerine çiğ düşmüş otların..
Adana’dan arayan arkadaşa, Horzum’u anlattım biraz. ‘Burası yanıyor mu, yaşamın ergileri durmuş mu anlamak zor! Durduğum yerde yapış-yapışım’ dedi. Öyle olmalı! Sokağa çıkmayla, iki adımlık yürümey..
