- Kategori
- Anne-Babalar
Acı kayıplar
Bir anne baba icin evladını kaybetmek ne kadar acı verirse aslında evlat icin de aynı şeydir anne ve babasını kaybetmek.
Her ölüm erkendir aslında, rabbimden gelene boynumuz kıldan incedir elbette ama yinede insanın icine kor ateş oluverir kayıplar, tekrarı olmayacaktır yaşananların hep eksik kalacaktır sözler, hep bi yarımdır bir araya gelmeler, bayramların tadı kalmamıştır artık, şartısız sevenin kalmamıştır mesela...
Yalnızsızdır işte anne baban gidince yapayalnızsındır. Ne eşin, ne evlatların, ne de eşin dostun bu eksikliği dollduramaz. Kanadın kırılmıştır. Baban gider bi kanadın kırılır, Annen gider diğer kanadın kalırsın öyle kanadı kırık kuş misali caresiz, mahsun ve yalnız...
Artık umudunu zamana bırakırsın. Acılarını dindirebilmek için ama ne gariptir ki zaman daha çok acıtır canını, her yaşanan olaydan, her söylenen sözden, aklına düşüverirler. Artık yaptıkların, söylediklerin onlar gibi olur ve bazen kendine bakarsın aynada, anneni görürsün, onun gibi olursun zamanla ve kaybetmenin acısı artarak katlanarak üstüne üstüne gelir. Yani zamanda merhem olamaz acına...
Ve mezarına giderken için yana yana elinde su çicekler dikersin toprağına hiç solmasını istemezsin ne diyeceğini bilemezsin kalbinden yaptıklarına, yapamadıklarına binlerce kez pişman halinle, dilinde duaların gözünde yaşlarla öylece baka kalırsın kara toprağa çaresizliğin, pişmanlıkların, hep peşindedir, Keşkelerle öylece kalakalırsın.
Ve anne babasını kaybedenler en büyük imtihanını vermiştir. Hala hayattaysa anne ve babanız lütfen kıymetini biliniz.
- Toplam blog
- : 6
- : 348
- Kayıt tarihi
- : 12.08.12
Zorunlulukla yaşanılan hayatların ötesinde Anne, memur, öğretmen, eş, aşçı, sanatsever...... her ..