- Kategori
- Edebiyat
Ada ve Deniz
İki martı açtı kanadını
Sardı göğü bağrı
Büyüdü büyüdü doldu içi dışı
Renk geldi
Çarpıştı bir başka martıyla
Aktı kalbinin hakikati derinlere
"Dil söyler kulak dinler
Kalp söyler kainat dinler" okumuştu bir yerlerde
Yaş aktı gözünden doldu doldu
Birikti birikti
Dalgalar oldu, vurdu, durdu
Düştü, kalktı, sustu, konuştu
Müziği duydu, müziği çaldı
Sesi açtı, ses kısıldı
Duymadı sağırdı ses haykırdı
"Ben" dedi çarptı "O" yankılandı
"Nerdesin" dedi, "duy" dedi yankılandı
Sabahtı, karanlık aydınlandı
Doğdu güneş
Tüm pınarları ısıttı
Ürperdi vücudu yalnızdı
Doluştular semaya
Başladılar temaşaya
Kanat çırpmaya salınmaya
Ne yer çekebilirdi ne gök itebilir
En kurak topraklar yeşermeye başladı
Birine ada dediler
Öbürüne deniz
Deniz doldu rengarenk balıklarıyla
Ada doldu bunu yazan insanla
Işığı geldi gözü kamaştı ama kısmadı.