- Kategori
- Deneme
Adam-7
Uzun zamandır kendini bu kadar gayesiz hissetmemişti. O kadar başıboştu ki benliği o günü ölü olarak geçirmek istedi. Ölümü düşünmenin sadece yalnızlara mahsus olmadığından emindi. Yalnızların daha kolay kabullenmesinin sebebi sadece her anlarında ölümü yaşamalarıydı. Abartılı kahkahalarını çevrelerinden eksik etmeyenler içinse ölüm mutsuzluğa, rahatsızlığa eşdeğerdi. "Kişileri ölümden korkutan bilinmezlik" diye düşündü.
"Ya ben! Yatağıma yattığımda ne zaman uyuduğumu hatırlamadığım gibi mi olacak? Sessiz, iniltisiz, kimseye bir son söz söylemeden" Uzun zamandır kimseyle konuşmadığını hatırladığından en son düşüncesi onu dehşete düşürmüştü.Onun gibi olan başka birileri var mıydı? Ya da düşüncelerini dinlemek , onu öğretmen olarak görmek isteyen başka bir ruh var mıydı?
Bu düşüncelerle bile kendinde bir tutam aydınlık için güç bulamamıştı.
- Toplam blog
- : 32
- : 358
- Kayıt tarihi
- : 09.08.08
1983 İstanbul doğumludur. Halen hayattadır. ..