Adam

Sahlep toplardı dağlardan
kekik kuruttuğu gecelerde
tarçın ağaçlarına gülümser
gecede hüznü izlerdi
kader, denizden alıp karaya attıysa
bir bildiği vardı elbet.
alayının kuyruk acısı varken
o duvar kıyısında
depremlerin çökerttiği
koylarda yapayalnız
adamdı...

İflâhı sökülse de
vukuatı yok namsız
ama değil gamsız,
adamdı...

Dünya
kadeh dediği bardakta
uskumrular uyurken
afrikalı kölelere
hayalet gemilerden el sallar
dibe götüren amatör tayfaları gördükçe
kuzeyden esen rüzgara ağlardı

Yüreğinin iskele tarafı her zaman temiz
kızıl saçlı bir deniz kızıydı
dudağında mor ıslıklar
kader, karadan alıp denize atmışsa
bir bildiği vardı elbet
kızıl yankısı
kalıpta değil
adamdı...

Sihirli cümlesi;
ya toprağın altında kalmak
ya üstünde yaşamak
her ikisinde yaşayan
tek sessiz
adamdı...

Martılar...
denizlerin kurduna
benden selam söyleyin...

Bana da bir fiske zaman
dağlara çıkıp
köleler kıyıya vurmadan
çiçekler solmadan dua edeceğim...

Esra Kaya