- Kategori
- Deneme
Aforizmalar
Kendi kurşununu kendinde eriten boşluk, huşu içindedir yalan…
Ağzında zehir tadıyla güne başlayan, yeşile çalan gözlerinde korkuyu büyütüyordur.
Adları, sıfatları korku tüneline figüran gören ayrılık, rengin gridir.
Belleğinden benliğine değerlerini çiğneyerek kaçan, bugününü boğazlamaktadır.
Ellerini teslimiyetin titremelerine, uyuşmalarına bırakan aşk, yüksek dozda cinsellikten komadadır.
Yanlış zamanlarda, yanlış mekanlarda yanlış insanın gözlerine kendisini zincirleyen yalnızlık, intihar karşı kıyıdır.
Öncesini sonrasını bir dipsiz kuyuya bağıran tarih, tutuşan dünyanın ta kendisidir.
Kar yağarken düşleri buz tutan düşünen insan, kardan adam senden daha sahici bir yer tutar yeryüzünde.
Ürettiğini efendisine altın tepsilerde sunan emek, gökten cennet düşse sende kıyamet kopar.
Annesinin çığlıklarını babasının öfkeyle büyümüş gözlerinde gören çocuk, büyümek izi sende kalan bir çırpınıştır, sonu sende saklı kalan…
Gençliğinin avlularında, meydanlarında sevinç çığlıklarını yitirmiş olana, hayat teselli değil acı verir, kuru sıkısı alnına değen…
Büyüdükçe içindeki çocuğu dört tekerlek bir anahtarın altına yatırıp çiğneyen, toprağın köyden köye değişen bir üstüne atılış biçimi yoktur, her koşulda üstüne örtülecek kokarken cesedin…
Serden geçen derede boğulacak sığlığı hangi tekrarla kanıksadıysa, o tekrarı iş bileni beriye çağır, yuhalamak için…
Karıncayı incitmeyen adama, yangın yerinde ithamlar kalır.
Yaralarını kanatana baş kaldıran kişi, ne kadar çok felaketle didişirse didişsin daima içinde son sözü bir yara olarak kalır.
Söze kılıf bulan yaşam, yaşama sığınana güler.
Küçük insanları büyütecek yegane güç, yine küçük adamların ellerindedir.
Kendi hükmünü bir diğerinin ışığına bağışlayan, hayat en çok seni bağışlayacaktır.
Tarihin karşı kıyısını bu kıyısını karış karış belleyen, sözlerini biriktir.
Sözlerini biriktiren, bir sonrasına kadar nefesini tut.
Sözün büyüyünce gün görmemişlerin ellerinde, ruhunu teslim et huzurla.
Huzur, bir sonrakine gün göstermek içinse kabulü olmalıdır insanlığın.
Mutluluk, huzur sözcükleri patlarken göğün altında, parçaları kanayana değmelidir.
Yağmurda ıslanmayı bilen, ay ışığından bilinci süzüp güneş olur yarındakine.
Bir sonraki çarpışmaya kadar ayakta duran, bayrağın gönderde olduğunu bilendir zaten.
Bu bayrak yarışına bir ömür sunan, sunulan en soylu hazinendir.
Hazinesi kendinde olan, kalkışmalar iyi olana değil iyi içindir.
Yanılgılar içinde olan iyileşince sağalır bütün az önce karılan sonralar.
Yaprağına dalına, börtü böceğine insan kardeşim, başıyla beraber karşılayan doğrudur.
Ekmeğini açlıktan yutkunana bölüp sunan güzeldir.
Ekmeği başağa soran… Başağı köke… Kökü toprağa… Toprağı, suyu güneşe… Güneşi bize soran güzeldir!...
- Toplam blog
- : 55
- : 383
- Kayıt tarihi
- : 27.01.09
1975’te Ankara’da doğdu. Eskişehir Anadolu Üniversitesi İ.İ.B.F. İşletme Bölümü’nü bitirdi. Şiirleri..