- Kategori
- Şiir
Ağıt ağıt kervanlarım

Ağıt ağıt kervanlarım
Bir veda ya bir anıya bırakarak terk ettin beni
Bilmem hangi vakitti gidişin
Hatırlanmayan veda saatinde terk edişin
Soğuk rüzgârların hazan mevsiminde
Gözlerimde akan yaşlarla gittin
Özünü soğuk yüzünü hatırlıyorum hüzün kırıntıları serpilmiş
Can pahasına ifrit gözlerin canımı yaksa da
Seni unutmak kolay olmasa da
Bildiğim aşk dolu kelimeler yüreğimi yaksa da
Gözlerimde akan yaşlarla gittin
Uykusuz geceler artık benim
Gezdiğimiz sokaklar toz duman
Bir dokunuş bir yara kar kış boran
Seni gönülden sevdiğim gibi
Yüreğimde sızın gözlerimde yaşlar gönüldendir ağlayışım
Pişmanlıklar bana umutları sen aldın gittin
Divanı alıp saltanat sana kaldı ihanet yüreğimde kaldı
İsyan dolu anılarım gök kubbede beni uçurumlara saldı
Ağıt ağıt kervanlarım senin oldu yalnızlığın acısı bana kaldı
Ruhumda ateş deseni ıstıraplar sardı vedanın
Gözlerinde son nefesim çizdiğin ihanetin hudut çizgisi kaldı
Beni yakan vedanın ateşi hem seni hem de beni yaksın çaresiz
Yaralı gönlümde yasını tutmak bana kaldı melül bakışlarım senin oldu
Hıçkırıklarla ağlayan nalân
Hasret senden bana hatıra acılarla kalan.
Mehmet Aluç