Ah, merak denen şu şey!

Merak, merak.... İşte bütün mesele bu! Çocuklar için kendini, çevresini keşfetme, yeni bir şeyler öğrenmesi için olmazsa olmaz duygu. İyi, güzel de, sizce bu duygu, biz annelere nasıl geri dönüyor? Çocuğu 1-3 yaşında olan anneler hali hazırda olayın, tam heyecanlı yerinde oldukları için eminim düşünmeye bile gerek duymamışlardır. Amaann, çok oldu ya da neymiş o diyenler için ben söyleyeyim. Artık evde adım atacak yeriniz kalmayınca evini metrekaresini sorgulamaya başlarsınız. Etrafa saçılmış kalemlerin üzerinde kayarken, dengenin önemini kavradığınız gibi, yerde öylece duran, altı-üstü bir kalemin nelere kadir olduğunu idrak edersiniz. Siz, evim evim düzenli evim diye istediğiniz kadar çırpınıp durun, düzenli eviniz bir çocuğun iki minicik eli arasında olduğunu anlarsınız. Minicik eller dediğime bakmayın. İşine gelince onlar süpersonik hızda çalışıyorlar. Öyle ki, siz ''Aman çocuğum  yapma, daha yeni toplamıştım'', cümlesini daha bitiremeden, evinizin yeni bir bölgesi işgal edilmiş olabilir. Ama merak (!) etmeyin. Bir süre sonra bir bakmışınız, ev toplama konusunda otomatikleşmişsiniz.  Yemek yaparken, aynı anda etrafınıza saçılmış kepçe, kevgir,süzgeç, tabak-çanak ve bilimum mutfak malzemelerini yerleştirirken bulursunuz kendinizi. Kendiniz diyorum ama inanın o an siz, siz değilsiniz. Artık bir anne- robot karışımı bir şey.

Amaaaan zaten ne kadar söylensen de çırpınsan da sonuç aynı. Zaten bir süre sonra kendinizle çelişir hale geliyorsunuz.

Kızım:

-Annnee!

Oğkum:

Aaaaaaaannnnneeeeeeeeeeeeeee! Anne , annneee!!!

Bendeniz:

-Efendim çoççcuğuummm!!!!????

-Anne, şunlarla oynaya bilirmiyiz?

-Tamam, çocuğum, ama sonra toplayıp(!) yerine koyacaksınız!

-Taammam ann........eee!

10 dk. sonra ben gözleri yuvalarından neredeyse fırlamış halde:

-Naaaaaptınız sssiiiiiz böyyyyleeee! Hemen bunları yerlerden toplayacaksınız.

Bu arada, ben kendi hızıma şaşırırken daha bu cümlenin yarısındayken, odanın yarısını toplamış bulunmaktayım. Çelişki bu olsa gerek. Toplayacaksınız diye diretirken, çoktan toplamayı bitirmiş olmak. Tabi bunun farkında olmamak.

Şimdi uzmanlara sormak geliyor içimden.

''Merak, merak da... Nereye kadar?

http://miniklerveanneleri.wordpress.com/2012/02/19/merak-denen-su-sey/