- Kategori
- Mizah
Allah komiğinizi versin

Bu da Komik
Hep söylenir insanları ağlatmak güldürmekten daha kolaydır. Bunu bizim gibi devamlı deprasif ruh halinde yaşayan toplumlar için doğal karşılasak bile, tüm insanlara genelleyebiliriz. İçli bir sesle söylenen ezgiler hemen gözümüzü yaşatır. Yaşlı bir insanın dilenmesi yüreğimizi parçalar. Elindeki kalemi masaya vurup milletin gözünün içine baka baka ağlayan bir siyasi ile tüm milletçe ağlayan bir hassas toplum değil miyiz? İnsanlar kolay ağlar, dünyaya gözünü ilk açan bebekle başlar ağlama serüvenimiz. Karnı acıkır ağlar, uykusu gelir ağlar. Emekler yere düşer ağlar, oyuncağı kırılır ağlar… Bu listeyi uzatmak mümkün… Peki, neden ağlamak bu kadar kolayda gülmek ve güldürmek zor… Oysa tarihimizin şanlı sayfalarında yetiştirdiğimiz halk mizahçıları ile övünmezmeyiz. Ne oldu neden gülen yüzlerimiz asık, mizah ve espri anlayışımız geri plana atılır oldu. En temel neden ekonomik, siz bakmayın basın organlarının “parasız ama mutlular” söylemlerine. Öyle olsa idi kimse servetinin üstüne servet katmaya kalkmazdı. İkinci neden mizah erbabı yerine medyatik olan zatı-muhteremler. Hangi televizyon kanalını açsanız bilsin yâ da bilmesin hemen her konuda ahkâm kesen söyleyecek bir sözü mutlaka bulunan bildik kişiler. İşte onlar mizahçıların yerini aldı, tahtlarını ele geçirdi. Bence üçüncü bir neden de ülkenin zaten bir traji-komedi ruh halini zaten yaşıyor olması ve durumu kanıksayan insanların gerçek mizahı göz ardı etmesi. Yazdıklarım sosyolojik bir temele dayanmasa da ben böyle düşünüyorum.
Yazımın sonunda bir temennimi yinelemek istiyorum” Allah Tümünüzün Komiğini Versin”