- Kategori
- Mesleki Eğitim
Amaçsız yeni nesil

Hızla her şeyin tüketildiği bir çağda yaşıyoruz. Kendinden başka hiçbir şeye değer vermeyen, bunalımlı anlarında kaybolduğu metropollerde kendini yitik hissetmemek için ya hemşeri derneklerine ya da tarikatların kucağına düşen mutsuz ve umutsuz bir gençlik yetişiyor.
Ufkunu kaybetmiş ülkemin insanları öz güveninden yoksun, bireysel amçların peşinden her türlü zaafı doğal karşılayarak,yanlışı bile bile gidiyor .Kendiyle başbaşa kaldığında belki aynaya baktığında hiç saygı duymuyor ama sohbet ortamlarında veya belli grupların içinde mangalda kül bırakmıyor.
" Çalıyorsa da iş yapıyor " Gibi ahlaksızlığın kılıfı olan söylemler ne yazıkki realite olmuş durumda. Herkeste bulunması gereken dürüstlük ne acı ki Sayın Ecevitin şahsında az bulunan bir değer olarak içselleştirilip kutsanıyor..
Gençlik ise bu değer aşınmalarının arasında ufuksuz,gündelik zaafların ve amaçsızlığın hortumuna kapılmış ' sorgulamadan yaşamaksa eğer ' yaşıyor..
Eğitimin sözde meslek liseleri gerçekte ise imamhatip ikilemine mahkum edildiği gerçeği , sorumluluk taşıyan herkesin içini acıtırken; öğrenciye bedava kitap kampanyaları ile batık yayın evleri yeniden diriltilirken gençlikten başka ne beklenir ki.
Kısacık Cumhuriyet tarihinde düşünen ve üreten beyinlerin başına neler geldiğini düşünürsek aslında bu duruma pek şaşırmamak gerekir. Ülke çağdaş değerlerinden hızla uzaklaşırken, tam da küresel sermayenin istemi bu olsa gerekir. Hoş ve boş bireyler artı yörüngesinden koparılan Genç Atatürk Cumhuriyeti. Ufkunu ve ruhunu yitirmiş, sanki yok olan değerlerini Sayın Ecevitin şahsında anıtsallaştıran bir ulus.